Ламберта Дзіні

Італьянскі эканаміст

Ламберта Дзіні (італ.: Lamberto Dini; нар. 1 сакавіка 1931, Фларэнцыя, Італія) — італьянскі эканаміст і палітык, Старшыня Савета міністраў Італіі ў 1995—1996.

Ламберта Дзіні
італ.: Lamberto Dini
Партрэт
Імя пры нараджэнні італ.: Lamberto Dini
Род дзейнасці эканаміст, палітык, дыпламат, банкір
Дата нараджэння 1 сакавіка 1931(1931-03-01)[1][2] (89 гадоў)
Месца нараджэння
Альма-матар
Партыя
Узнагароды і прэміі
Grand Cross of the Order of Merit of the Republic of Poland Commander with Star of the Order of Merit of the Republic of Poland Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic Вялікі крыж ордэна Ізабелы Каталічкі Medal of the Oriental Republic of Uruguay
Аўтограф Lamberto Dini signature.svg
Commons-logo.svg Ламберта Дзіні на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Атрымаўшы эканамічную адукацыю ў Фларэнцыі, Дзіні ў 1959 пачаў працу ў Міжнародным валютным фондзе, дзе ў 1976—1979 займаў пасаду выканаўчага дырэктара па Італіі, Грэцыі, Партугаліі і Мальце. Перайшоўшы ў 1979 у Банк Італіі, ён ў 1993 разглядалася на пост яго дырэктара пасля пераходу Карла Адзельо Чампі на пасаду старшыні ўрада, але быў адпрэчаны на карысць Антоніа Фацио у тым ліку з-за думкі Чампі. У траўні 1994 Дзіні, сыдучы з банка, заняў пасаду міністра фінансаў ва ўрадзе Сільвіё Берлусконі. Аднак ужо праз сем месяцаў з-за рознагалоссяў з лідэрам Лігі Поўначы Умберта Босі ўрад пайшоў у адстаўку, і Дзіні быў запрошаны сфармаваць новы ўрад. Атрымаўшы падтрымку ўсіх левых партый, акрамя Партыі Камуністычнага адраджэння, а таксама Лігі Поўначы, Дзіні страціў падтрымку правых і ў выніку сфармаваў тэхнічнае ўрад, якое праіснавала да новых выбараў ў 1996.

Сфармаваўшы партыю «Італьянскае абнаўленне», Дзіні быў абраны ў Палату дэпутатаў, прыняў удзел у левай кааліцыі «Аліва» і ўвайшоў ва ўрад Рамана Продзі ў якасці міністра замежных спраў, займаючы гэтую пасаду да 2001. У 2001 Дзіні быў абраны ў Сенат і ўваходзіў затым у склад Канвенцыі па выпрацоўцы Еўрапейскай канстытуцыі. У 2007 ён утварыў новую ліберальную партыю Ліберальныя дэмакраты, стаўшы яе старшынёй, падтрымаў вотум недаверу ў Сенаце ўраду Продзі ў 2008 і ўступіў у кааліцыю Берлусконі «Народ свабоды».

Зноскі

  1. Lamberto Dini // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Lamberto Dini // Brockhaus Enzyklopädie
  3. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #119442175 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.