Шальчынінкелей

(Пасля перасылкі з Малыя Салечнікі)

Шальчынінке́лей[1] (літ.: Šalčininkėliai, традыцыйная беларуская назва — Малыя Салечнікі) — вёска ў Шальчынінкайскім раёне Вільнюскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Шальчынінкайскай сянюніі. Размешчана за 8 км на поўнач ад Шальчынінкая. Насельніцтва на 2011 год — 615 чалавек.

Вёска
Шальчынінкелей
літ.: Šalčininkėliai
Salcininkeliai church.jpg
Касцёл
Краіна
Павет
Раён
Сянюнія
Каардынаты
Ранейшыя назвы
Малыя Салечнікі
Насельніцтва
Часавы пояс
Шальчынінкелей на карце Літвы
Шальчынінкелей (Літва)
Шальчынінкелей

ГісторыяПравіць

Вялікае Княства ЛітоўскаеПравіць

Упершыню Малыя Салечнікі ўпамінаюцца ў XVII стагоддзі, калі яны ўваходзілі ў склад Віленскага павета Віленскага ваяводства. У гэты час з фундацыі Яна Альфонса Ляцкага тут быў пабудаваны касцёл.

Пад уладай Расійскай імперыіПравіць

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 годзе Малыя Салечнікі апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, у Віленскім павеце Віленскай губерні.

На 1866 год у Малых Салечніках было 12 будынкаў.

Найноўшы часПравіць

25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Малыя Салечнікі абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР[2]. У 1920 годзе Малыя Салечнікі апынуліся ў складзе Сярэдняй Літвы, у 1922 годзе — у складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе сталі цэнтрам гміны Віленскага павета Віленскага ваяводства.

Пасля заняцця тэрыторыі ў выніку паходу ў Заходнюю Беларусь у верасні 1939 года ўлады СССР перадалі мястэчка Літве.

НасельніцтваПравіць

  • XIX стагоддзе: 1866 год — 82 чал., з іх 72 каталікі і 10 іўдзеяў[3]
  • XXI стагоддзе: 2011 год — 615 чал.

СлавутасціПравіць

  • Касцёл Святога Юрыя (1770), помнік традыцыйнага драўлянага дойлідства.
  • Сядзіба Мяноўскіх (1840-я)

Зноскі

СпасылкіПравіць