Мена Сайманс

Менна Сіманс (нідэрл.: Menno Simons;1496 — 1561) — рэлігійны рэфарматар, адзін з галоўных прадстаўнікоў пацыфісцкага анабаптызму, заснавальнік менанітаў.

Мена Сайманс
нідэрл.: Menno Simons
Meno simonis.jpg
Нараджэнне 1496
Смерць 31 студзеня 1561
Пахаванне
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

У 1542 г. ён прыбыў да менанітаў, якія пасяліліся на сённяшняй польскай тэрыторыі. Прыблізна ў 1526 ці 1527 г. пытанні аб дактрыне транссубстанцыяцыі падштурхнулі Мена Сайманса да сур’ёзнага і грунтоўнага пошуку Святога Пісання, які, паводле яго прызнання, ён не вывучаў раней нават у якасці святара. У гэты час ён прыйшоў да таго, што некаторыя называюць «евангельскім гуманістам»[1]. Мена, відаць, хутка прасунуўся і стаў чалавекам, які мае ўплыў. Да 1540 г. самым уплывовым лідарам у Нідэрландах быў Давід Ёрыс, анабаптыст у жанры «натхнення». У 1544 г. у лісце да галандскіх анабаптыстаў выкарыстоўваўся тэрмін менаніт альбо меніст.[1]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Мена не пагаджаўся з хрысціянскімі дактрынамі, Ён парваў з Царквой
  На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.