Мяне завуць Арлекіна

беларускі мастацкі фільм

«Мяне́ заву́ць Арлекі́на» (руск.: Меня зовут Арлекино) — беларускі двухсерыйны мастацкі фільм, зняты рэжысёрам Валерыем Рыбаравым на кінастудыі «Беларусьфільм» у 1988 годзе.[1]

Мяне завуць АрлекінаM:
Постар фільма
Жанр драматычны фільм
Рэжысёр
Сцэнарыст
У галоўных
ролях
Аператар
Кінакампанія Беларусьфільм
Краіна
Мова руская
Год 1988
IMDb tt0095622

СюжэтПравіць

Канец 1980-х гадоў. Малады хлопец Андрэй Савічаў па мянушцы «Арлекіна» жыве на невялікім паўстанку каля чыгункі, недалёка ад горада. Ён з’яўляецца лідарам невялікай групы хлопцаў з «вагонкі», якія клічуць сябе «ваўкамі» і супрацьстаяць розным групам нефармалаў: неанацыстам, хіпі, металістам, а таксама проста багаценькім «мажорам» з горада. «Арлекіна» не ў захапленні ад такога жыцця, але ён разумее, што іншага жыцця ў яго быць не можа. Яго дзяўчына Лена, у якую ён па-сапраўднаму быў закаханы, пакiдае яго дзеля забяспечанага маладога «Інтэра». Аднак любіць яна толькі «Арлекіна» і пазней вяртаецца да яго. Абражаны такім чынам «Інтэр» вырашае разабрацца з «Арлекіна». Ён з групай сваіх прыяцеляў вязе Лену і «Арлекіна» за горад і там гвалтуе Лену на вачах у «Арлекіна».

У галоўных роляхПравіць

Акцёр Роля
Алег Фамін(руск.) бел. Андрэй Савічаў «Арлекіна» Андрэй Савічаў
Святлана Капылава(руск.) бел. Лена дзяўчына «Арлекіна» Лена

У роляхПравіць

Акцёр Роля
Людміла Гаўрылава(руск.) бел. маці «Арлекіна»
Уладзімір Пажыдаеў(руск.) бел. Сцяпан сусед Сцяпан
С. Пшеўлоцкі Стась Стась
І. Кечаеў
І. Сарокін
В. Хазаінаў
П. Рыбараў
П. Прыбытак
В. Домрачаў
В. Бягуноў
М. Нікіцін
Е. Шкаеў
Н. Шышкоў

У эпізодахПравіць

Акцёр Роля
В. Масіенка
Т. Цітова
В. Траццякоў
В. Печнікаў
Т. Бяндова
А. Вараб’ёў
О. Падафедаў
О. Фёдараў
Т. Мархель
В. Устанава
О. Шапіцкая
П. Кудрашоў
А. Салтанава
Д. Іванова
Б. Лагада
В. Аляксандраў
Н. Далгоў
Л. Гарачава
У. Вейспал
І. Лайвіньш
В. Зуеў
Э. Федасевіч
П. Куляшоў
О. Грыгор’ева
С. Падгорны
Т. Сопалеў
Т. Цэсляр
Е. Гарашун
Е. Дзятлава
А. Лісіцына
Е. Казак

Здымачная групаПравіць

  • Аўтар сцэнарыя і рэжысёр — Валерый Рыбараў

Зноскі

СпасылкіПравіць