На́нда (санскр.: नान्द) — дынастыя манархаў і створаная ёю дзяржава ў старажытнай Індыі. Згодна Махавамсе, існавала каля 345 г. да н. э.322 г. да н. э..

Гістарычная дзяржава
Нанда
नान्द
Nanda Empire, c.325 BCE.png

Сталіца Паталіпутра
Форма кіравання манархія

Заснавальнікам дынастыі Нанда быў Махападма, які паходзіў з варны шудр і быў названы ў Пуранах знішчальнікам кшатрыяў. Махападма прыйшоў да ўлады ў Паталіпутры як узурпатар і заваяваў 7 дзяржаў. Яго нашчадкі пашырылі межы. Сярод іх заваяванняў была дзяржава Калінга. На поўдні імперыя Нанда магла дасягаць поўначы сучаснай Карнатакі, на захадзе — Пенджаба.

Усяго налічвалася 9 валадароў Нанда. Згодна большасці крыніц, яны кіравалі 2 пакаленні. Аднак у Пуранах толькі кіраванню Махападмы адводзіцца 88 гадоў. Валадарам прыпісваюцца незлічоныя багацці, а таксама рэформы па ўпарадкаванню падатковай сістэмы, ірыгацыя засушлівых раёнаў Дэкана.

Апошні валадар Дхана Нанда не карыстаўся павагай сярод падданых. У выніку быў пераможаны Чандрагуптам Маур’я.

СпасылкіПравіць