ФК Рэн

французскі футбольны клуб

«Рэн» (фр.: Stade Rennais Football Club) — французскі футбольны клуб з горада Рэн. Клуб быў заснаваны ў 1901 годзе. Трохразовы ўладальнік Кубка Францыі. Свае хатнія матчы клуб праводзіць на ​​стадыёне «Раазон Парк», які размяшчаецца ў межах горада. Уладальнікам клуба з’яўляецца бізнесмен Франсуа Піно.

Рэн
Поўная назва Stade Rennais Football Club
Заснаваны 1901
Горад Рэн, Францыя
Стадыён Раазон Парк
Умяшчальнасць: 29 778
Уладальнік Groupe Artémis[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Ліга 1
2019/20 3 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

Клуб з’яўляецца адным з самых вядомых футбольных клубаў у рэгіёне Брэтань, разам з іншым брэтонскім клубам «Нант». Матчы паміж клубамі лічыцца лакальным дэрбі і мае назва дэрбі Брэтані. «Рэн» з’яўляецца адным з членаў-заснавальнікаў першага дывізіёна французскага футбола, аднак «Рэн» ніколі не станавіўся пераможцам галоўнага французскага футбольнага першынства. Найлепшым вынікам каманды з’яўляецца 4 месца, якога клуб дасягаў чатыры разы, апошні раз у сезоне 2006/07.

ГісторыяПравіць

1901—1945Правіць

 
Ігракі «Рэна» ў 1904 годзе

Клуб быў заснаваны 10 сакавіка 1901 года групай студэнтаў універсітэта Рэна. Сваю першую гульню каманда прайграла суседзям з іншага футбольнага клуба Рэна з лікам 0:6. У 1902 годзе клуб увайшоў у склад Звяза атлетычных спартыўных клубаў (фр.: Union des sociétés françaises de sports athlétiques). У наступным годзе каманда ўвайшла ў склад футбольнай лігі Брэтані. У тым жа сезоне каманда стала пераможцам турніру. 4 мая 1904 года дзве каманды з Рэна аб’ядналіся. Пад кіраўніцтвам уэйлзца Грыфіта, які быў гуляючым трэнерам, «Рэн» перамог у лізе Брэтані ў 1908 і 1909 гадах.

У перыяд з 1915 па 1922 гады клуб неаднаразова станавіўся пераможцам розных турніраў, якія ў Францыі ў той час праводзіліся нерэгулярна. У 1922 годзе клуб выйшаў у фінал кубка Францыі.

У 1932 годзе клуб увайшоў у лік дваццаці клубаў, якія прынялі ўдзел у першым сезоне французскай прафесійнай футбольнай лігі. У першым сезоне каманда заняла 6 месца ў чэмпіянаце, а яго форвард Уолтэр Кайзер стаў найлепшым бамбардзірам. У чэмпіянаце асаблівых поспехаў каманда не дасягала, але ў 1935 годзе ў другі раз у сваёй гісторыі дайшла да фіналу кубка. Аднак, фінансавая сітуацыя ў клубе пагаршалася, і з пачаткам Другой сусветнай вайны ў 1939 годзе каманда страціла статус прафесійнай. На працягу двух гадоў каманда гуляла толькі ў кубку краіны і таварыскіх матчах. У 1941 годзе каманда прыняла ўдзел у чэмпіянаце акупаванай зоны, у якім заняла 7 месца з дзевяці ўдзельнікаў.

1945—1990Правіць

У 1949 годзе каманда заняла 4 месца ў чэмпіянаце, што стала найлепшым вынікам у гісторыі клуба. Гэты ж вынік быў паўтораны ў сезоне 1964/65. У тым жа сезоне клуб стаў уладальнікам кубка краіны. У фінале быў абыграны «Сашо» (2:2, 3:1 ва перагуляным матчы). Увосень 1965 года адбыўся дэбют клуба ў еўракубках. У розыгрышы Кубка кубкаў «Рэн» у першым жа раўндзе саступіў пражскай «Дукле». У 1970 годзе клуб дайшоў да паўфіналу кубка, а ў наступным сезоне атрымаў перамогу ў ім у другі раз у гісторыі. У фінале з лікам 1:0 быў абыграны «Ліён». Адзіным іграком клуба, якія прымалі ўдзел у абодвух пераможных фіналах, стаў абаронца Луі Кардэн. У 1975 годзе клуб вылецеў у другой дывізіён, адкуль вярнуўся ў 1983 годзе. У 1986 годзе клуб зноў дабраўся да паўфінала кубка краіны, дзе саступіў «Марселю».

СкладПравіць

Станам на кастрычнік 2020 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1   Бр Рамен Сален 1984
3   Аб Дам’ен Да Сілва   1988
4   Аб Жэрзіно Ньямсі 1997
6   Аб Наеф Агерд 1996
8   ПА Клеман Грэнье 1991
10   ПА Эдуарду Камавінга 2002
11   Нап М’Бай Ньянг 1994
12   ПА Джэймс Леа Сілікі 1996
14   ПА Бенжамен Бурыжо 1994
15   ПА Стывен Нзанзі 1988
16   Бр Альфрэд Гаміс 1993
17   ПА Фату Мауаса 1998
18   Нап Серу Гірасі 1996
19   ПА Ян Гбао 2001
Пазіцыя Імя Год нараджэння
20   ПА Флаўен Тэ 1993
21   Нап Мартэн Тэр’е 1997
22   ПА Рамен Дэль Кастылья 1996
23   ПА Адрыен Юну 1994
27   Аб Амары Траарэ 1992
28   ПА Жанас Мартэн 1990
30   Бр Пепэ Банэ 2003
34   Аб Брандан Сапі 2002
35   Нап Жаржынья Рутэр 2002
36   Аб Накамаро Дыяло 1996
  Нап Жэрэмі Даку 2002
  Аб Далберт Энрыкі 1993
  Аб Даніэле Ругані 1994

Зноскі

СпасылкіПравіць