Франк Алворд Перэт (англ.: Frank Alvord Perret; 1867, Філадэльфія — 12 студзеня 1943, Нью-Ёрк) — амерыканскі прадпрымальнік, вынаходнік і вулканолаг. З 1906 года вядомы, як адзін з першых даследчыкаў (сучаснымі стацыянарнымі метадамі) вулканаў: Везувій, Кілаўэа і Мантань-Пеле, найлепшы знаўца вулканічных вывяржэнняў у 1940-х гадах.[4]

Франк Перэт
Frank Alvord Perret.jpg
Дата нараджэння 1867[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 12 студзеня 1943(1943-01-12)[3]
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці інжынер, вынаходнік, вулканолаг
Commons-logo.svg Франк Перэт на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Вывучаў фізіку ў Політэхнічным Інстытуце Нью-Ёркскага ўніверсітэта.

ЭлектронікаПравіць

Працаваў у лабараторыі Томаса Эдысана ў Ніжнім Іст-Сайдзе, дзе займаўся распрацоўкай рухавікоў і ўдзельнічаў у распрацоўцы дынама-машын.

У 1886 годзе заснаваў вытворчую кампанію «Электрон» (разам з Джонам А. Барэтам, які неўзабаве пакінуў кампанію), па распрацоўцы і вытворчасці электронных прылад:

У 1889 годзе пашырыў вытворчасць на новых фабрыках у Спрынгфілдзе.

З-за працягваючыхся праблем са здароўем, ён пакінуў сваю кампанію ў 1904 годзе.

ВулканалогіяПравіць

У 1900 годзе адправіўся ў Італію на лячэнне, дзе сустрэўся з Рафаэлем Матэўчы (1862—1909), дырэктарам Вулканалагічнай абсерваторыі на вулкане Везувій, і захапіўся вулканалогіяй.

У 1906 годзе ён быў асістэнтам Матэўчы у вывучэнні вывяржэння Везувія, і склаў яскравы і найболей поўны даклад аб яго вывяржэнні.

Да 1910 года ён паспеў агледзець вулканы Кілаўэа, Стромбалі, Этна, Тэйдэ і Сакурадзіма.

У 1909 годзе ён быў адным з ініцыятараў стварэння Вулканалагічнай абсерваторыі на вулкане Кілаўэа, разам з Томасом Джагарам з Масачусецкага тэхналагічнага інстытута і Рэджыналдам Дэйлі з Гарвардскага ўніверсітэта.

У 1911 годзе на краю кратэра Халемаўмаў было пабудавана ўкрыццё, якое ў наступным годзе пераўтварылі у Гавайскую вулканічную абсерваторыю, дзе са студзеня 1912 года Перэ пачаў сваё даследаванне Кілаўэа. Распрацаваў новыя метады даследавання вулкана, вымярэнні тэмпературы лавы, вулканічнае трымценне і іншыя рэгістрацыі вулканічнай актыўнасці.

У 1929—1932 гадах ён вывучаў разбуральнае вывяржэнне Мантань-Пеле на востраве Марцініка. У агульным ён правёў на востраве каля дзесяці гадоў. Мясцовы музей вулканалогіі названы ў яго гонар.

У 1931—1943 гадах працаваў штатным навуковым супрацоўнікам Інстытута Карнегі.

У 1940 годзе канчаткова вярнуўся ў ЗША і напісаў некалькі кніг, якія былі апублікаваныя пасля ягонай смерці.

Памёр ва ўзросце 76 гадоў.[5]

Асноўныя публікацыіПравіць

1912
  • Perret F. A. Volcanic observations at Kilauea inaugurated. // Hawaiian Annual for 1912, pp. 164–175, 1911.
1913
  • Perret F. A. Some Kilauean formations // American Journal Science. 1913. Ser. 4. Vol. 36. P. 151—159.
  • Perret F. A. The lava fountains of Kilauea // American Journal of Science. 1913. — № 4. — P. 139—148.
  • Perret F. A. The circulatory system in the Halemaumau lava lake during the summer of 1911 // American Journal of Science. 1913. — № 4. — 1913. — P. 337—349.
  • Perret F. A. Volcanic research at Kilauea in the summer of 1911; with a report by Dr. Albert Brun on the material taken directly from «Old Faithful» // American Journal Science. — 1913. Ser. — 4. — Vol. 36. — P. 477—488.
1924
  • Perret F. A. The Vesuvius Eruption of 1906: Study of a Volcanic Cycle. 1924. 151 p., (Carnegie Institute of Washington: Publication No. 339).
1935
  • Perret F. A. The Eruption of Mount Pelee 1929—1932. — Washington: CI, 1935. (Carnegie Institution of Washington; Publication 458)
1937
  • Perret F. A. What to expect of a volcano // Natural History. — 1937. — № 2. — P. 99—105.
1950
  • Perret F. A. Volcanological Observations. — Washington: CI, 1950. (Carnegie Institution of Washington; Publication 549).

Зноскі

  1. Swartz A. Frank A. Perret // Open Library — 2007. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Swartz A. Frank Alvord Perret // Open Library — 2007. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Frank A. Perret // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Известия АН СССР. — 1946. — № 6. — С. 39.
  5. Giblin in an obituary on her research colleagues Frank A. Perret (Carnegie Institution for Science). Accessed on 28 February 2010

СпасылкіПравіць

  На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.