Фрэнсіс Глісан (англ.: Francis Glisson; 1599?, Рампішэм, Дорсетшыр, Вялікабрытанія - 14 кастрычніка 1677[2], Лондан, Вялікабрытанія) — брытанскі ўрач, анатам, прафесар у Кембрыджы, адзін з самых выбітных урачоў першай паловы XVII стагоддзя. Немалаважныя яго заслугі і ў галіне фізіялогіі, асабліва ў вучэнні аб раздражняльнасці як аб адной з асноўных уласцівасцяў ўсіх прадметаў ў прыродзе рэагаваць на раздражненне. Сваім навуковым творам пра рахітызм (Лондан, 1660) ён звярнуў асаблівую ўвагу урачоў на хваробы дзіцячага ўзросту.

Фрэнсіс Глісан
Francis Glisson
Francis Glisson.jpg
Дата нараджэння 14 кастрычніка 1597(1597-10-14)
Месца нараджэння Рампішэм, Дорсетшыр, Вялікабрытанія
Дата смерці 16 кастрычніка 1677(1677-10-16) (80 гадоў)
Месца смерці Лондан, Вялікабрытанія
Грамадзянства
Род дзейнасці фізіёлаг, анатам, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера медыцына, анатомія
Месца працы Кембрыджскі ўніверсітэт
Альма-матар
Член у
Узнагароды
Commons-logo.svg Фрэнсіс Глісан на Вікісховішчы

Глиссон першым апісаў рахіт (1650) і вывучыў будову печані (1654) і кішэчніка; яго імем названа абалонка, якая пакрывае печань (глісанава капсула або капсула Глісана), першым апісаў сфінктар.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Матэматычная генеалогія — 1997.
  2. Guido Giglioni, ‘Glisson, Francis (1599?–1677)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, Sept 2004; online edn, May 2006, accessed 31 Dec 2008