Інфінітыў

Інфінітыў, або пачатковая, ці неазначаная (раней недакладна называлася неазначальная), форма дзеяслова — адна з чатырох асноўных дзеяслоўных форм — абазначае паняцце дзеяння (або працэсу) у найбольш агульным выглядзе, не ўказваючы на асобу, лік, час, служыць для называння гэтага дзеяння і ў гэтым сэнсе можа прыраўноўвацца да формы назоўнага склону адзіночнага ліку скланяльных часцін мовы. На гэтай падставе ў слоўніках многіх моў у якасці загаловачнага слова слоўнікавых артыкулаў, прысвечаных дзеяслову, падаецца форма інфінітыва. У сучаснай беларускай мове для ўтварэння інфінітыва ўжываюцца суфіксы -ць, -ці або -чы, якія паходзяць з старажытнага -ти (з пераходам т' у ц' — стратай и ў дзеясловах з асновай на галосны: чыта-ць, сея-ць, гавары-ць, але нес-ці, бег-чы, вез-ці, цер-ці).

Гл. таксамаПравіць

ЛітаратураПравіць