Агюст Альфрэд Рубэ

Агюст Альфрэд Рубэ (20 чэрвеня 1817 — 13 красавіка 1899) — французскі жывапісец, тэатральны дэкаратар і сцэнограф.

Агюст Альфрэд Рубэ
Фатаграфія
Дата нараджэння 20 чэрвеня 1817(1817-06-20)[1][2][…] ці 1815[4]
Месца нараджэння
Дата смерці 13 красавіка 1899(1899-04-13)[1][2][…] ці 1899[4]
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці decorative painter, тэатральны дызайнер, сцэнограф
Уплыў Pierre-Luc-Charles Cicéri[d]
Узнагароды
кавалер ордэна Ганаровага Легіёна
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Рубэ нарадзіўся ў 9-й акрузе Парыжа. Быў наватарам у галіне тэатральнай дэкарацыі.[6] Гэты «дэкаратар рэдкай вынаходлівасці»[7] засяродзіўся на пошуку колера, які адпавядае рамантычнаму руху. Рубэ вучыўся ў школе ў майстра Сісеры(руск.) бел., афарміцеля Аперы-Камік, з дачкой якога ён толькі што ажаніўся. Сісеры карыстаўся даверам А. Дзюма, які меў дачыненне да яго, а таксама да яго вучняў, А. Рубэ, Ш. Сешана(англ.) бел., Ж. Дзітэрля(англ.) бел., Э. Дэплешэна, і яму пашанцавала зрабіць дэкарацыі да «Генрыха III». Але Рубэ жадаў дамагчыся большага: ён не толькі імкнуўся з дакладнасцю намаляваць пейзажы, але і зрабіць іх маляўнічымі.[6]

Дэкарацыі да другой дзеі «Âme en peine» Фрыдрыха фон Флотава на лібрэта Жуля-Анры Вернуа дэ Сен-Жоржа, зробленыя для Парыжскай оперы, былі яго фактычным дэбютам. Оперы, для якіх ён затым ствараў дэкарацыі, з’яўляюцца шэдэўрамі: у 1846 годзе ён стварыў дэкарацыі для 2-й дзеі «Бетлі(англ.) бел.» Г. Даніцэці. Сярод вядомых прац Рубэ — дэкарацыі да 1-й дзеі «Цэрліне» Д. Абера, да 4-й дзеі «Фронда» Луі Нідэрмеера, да 1-й дзеі «П’ера дэ Медычы» Юзефа Міхаіла Панятоўскага(руск.) бел., да 3-й дзеі «Царыцы Саўскай» Ш. Гуно, да 1-й і 2-й дзей «Афрыканкі» Дж. Меербера, да 4-й дзеі «Дона Карласа» Дж. Вердзі, да 3-й дзеі «Сільвіі» Л. Дэліба, да 2-й сцэны і 4-й дзеі «Аіды» Дж. Вердзі, да 2-й дзеі «Карыгана» Шарля-Мары Відора[8] і іншыя.

Рубэ таксама стварыў дэкарацыі з выявай Рымскага форума для «Faustine» Луі Буе ў Тэатры дэ ла Порт Сен-Мартэн(англ.) бел., дэкарацыі з выявай могілак Манмартр для «Жэрміні Ласертэ(англ.) бел.» Эдмона і Жуля дэ Ганкура(англ.) бел. ў тэатры Адэон, дэкарацыі таямнічага парку для «Сфінкса» Жазефа Пеладана ў Камеды Франсэз, начны эфект берагоў Сены каля Інстытута Францыі для «Жана дэ Тамера»[9] Эміля Ажэ(руск.) бел. і Жуля Сандо(руск.) бел. ў тым жа тэатры.[10]

У 1858 годзе Рубэ намаляваў цудоўную столь для Тэатра-Франсэз, адлюстраваўшы Апалона верхам на Пегасе сярод персанажаў, якія натхнялі трагічных і камічных французскіх акцёраў, якая пазней, спаленая газам, была перамаляваная ў 1879 годзе Алексісам-Жазефам Мазеролем(англ.) бел..[6] Апошняй кампазіцыяй, над якой Рубэ працаваў, была заслона для новай Апера-Камік.[10]

На момант смерці, ва ўзросце васьмідзесяці гадоў, Рубэ стаў дэканам жывапісцаў і дэкаратараў.[6] 14 жніўня 1869 года ён быў удастоены звання кавалера Ганаровага легіёна.[10]

Рубэ памёр 13 красавіка 1899 года ў 10-й акрузе Парыжа.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Auguste-Alfred Rube // Artnet — 1998. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Auguste-Alfred Rubé // (unspecified title) Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Auguste Alfred Rubé // Union List of Artist Names Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 Archivio Storico Ricordi — 1808. Праверана 3 снежня 2020.
  5. RKDartists Праверана 12 чэрвеня 2020.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Par-ci, par-là(фр.) , Paris (30 красавіка 1899), стр. 274.
  7. Nos Échos(фр.) , Paris (15 красавіка 1899), стр. 1.
  8. La Korrigane on BnF
  9. Jean de Thommeray on Gallica
  10. 10,0 10,1 10,2 Nécrologie(фр.)  (22 красавіка 1899), стр. 147.