Адам Іосіфавіч Дзітрых

Адам Іосіфавіч Дзітрых (18661933) — рускі архітэктар.

Адам Іосіфавіч Дзітрых
Bobruiskaia 2 and Bobruiskaia 4 (St.-Petersburg, Russia).jpg
Дата нараджэння 1866
Месца нараджэння
Дата смерці 1933
Месца смерці
Грамадзянства
Альма-матар
Месца працы
Працаваў у гарадах Санкт-Пецярбург, Крым, Варонеж, Омск, Кішынёў і Сестрарэцк
Commons-logo.svg Адам Іосіфавіч Дзітрых на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў 1866 годзе ў г. Варшаве[1].

Пачаткову адукацыю атрымаў дома і ў дадатковым класе Варшаўскага рэальнага вучылішча, па механічным аддзяленні. У 1884 годзе паступіў у інстытут Грамадзянскіх інжынераў, які скончыў у 1891 годзе з сапраўдным званнем і чынам X класа[1].

Яшчэ ў Інстытуце, падчас летніх канікул, знаходзіўся на практычных занятках пры пабудове ў такіх архітэктараў, як М. У. Султанаў(руск.) бел., Д. В. Люшын, П. В. Аліш(руск.) бел. і дэ Рашфор(руск.) бел.[1].

Па выхадзе з вучылішча А. Дзітрых у 1891 годзе прызначаны ад дэпартамента надзелаў памочнікам будаўніка Імператарскага палаца ў Белавежы(руск.) бел. Гродзенскай губерні[1].

Пазней працаваў у Крыме (1890-я). Служыў гарадскім участковым архітэктарам у Санкт-Пецярбургу. Працаваў архітэктарам Галоўнага ўпраўлення надзелаў, загадчыкам будаўнічай часткай Галоўнага упраўлення землеўпарадкавання і земляробства(руск.) бел..

Выкладаў у Політэхнічным і ў сваім родным інстытуце (прафесар Політэхнічнага з 1900-х і Інстытута Грамадзянскіх інжынераў з 1917 года. Быў архітэктарам і выкладчыкам Ляснога інстытута(руск.) бел., сапраўдным членам Археалагічнага інстытута(руск.) бел.. У савецкі час — прафесар і дырэктар Інстытута грамадзянскіх інжынераў (1926—1930).

ПраектыПравіць

Санкт-ПецярбургПравіць

Іншыя гарадыПравіць

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8.
  • Никитенко Г. Ю., Соболь В. Д. Василеостровский район. Энциклопедия улиц Санкт-Петербурга (Справочное издание). — СПб.: Белое и черное, 2002. — 534, илл с. — ISBN 5-89771-030-9.

СпасылкіПравіць