Аляксандр Міхайлавіч Галіцын (віцэ-канцлер)

Князь Аляксандр Міхайлавіч Галіцын (6 лістапада 1723 — 15 лістапада 1807, Масква) — рускі пасол у Францыі і Англіі, віцэ-канцлер, прадстаўнік малодшай галіны роду Галіцыных(руск.) бел..

Аляксей Міхайлавіч Галіцын
руск.: Александр Михайлович Голицын
Golytsyn 1723—1807.jpg
партрэт мастака Д. Р. Лявіцкі, 1772
Golitsyn dukes v1 p2.png
Віцэ-канцлер Расійскай імперыі
1762—1778
 
Дзейнасць дыпламат
Нараджэнне 6 лістапада 1723(1723-11-06)
Смерць 15 лістапада 1807(1807-11-15) (84 гады)
Масква
Пахаванне
Дынастыя Галіцыны(руск.) бел.
Бацька Міхаіл Міхайлавіч Галіцын(руск.) бел.
Маці Таццяна Кірылаўна Нарышкіна
Дзеці Q61871074?
 
Узнагароды
Ордэн Святога Андрэя Першазванага
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага
Ордэн Белага арла

БіяграфіяПравіць

Старэйшы сын генерал-адмірала Міхаіла Міхайлавіча Галіцына(руск.) бел. ад шлюбу з Таццянай, дачкой маскоўскага губернатара Кірыла Аляксеевіча Нарышкіна(руск.) бел..

У 1742 годзе пачаў службу ў пасольстве Расіі ў Галандыі. З 1749 па 1755 пасол у Парыжы, у 17551761 гадах — пасол у Лондане. Спрыяў уступлення на пасад Кацярыны II. Падчас чэрвеньскага перавароту Галіцын быў пасланы Пятром III да Кацярыны з лістом, у якім імператар «прасіў памілавання» і дазволу выдаліцца ў Галштынію; Галіцын не вярнуўся і перайшоў на бок Кацярыны.

З 9 чэрвеня 1762 года па 2 красавіка 1775 віцэ-канцлер, віцэ-прэзідэнт Калегіі замежных спраў(руск.) бел., кавалер ордэна Аляксандра Неўскага (1762), сапраўдны тайны саветнік (1764). У 1774 у атрымаў ордэн Андрэя Першазванага(руск.) бел. і стаў сенатарам; обер-камергер(руск.) бел. (1775).

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць


Папярэднік:
Пётр Рыгоравіч Чарнышоў(руск.) бел.
Пасол Расіі ў Вялікабрытаніі(руск.) бел.
17551762
Пераемнік:
Аляксандр Раманавіч Варанцоў