Аляксей Мікалаевіч Афанасьеў

Аляксей Мікалаевіч Афанасьеў (15 верасня 1916, в. Кайкоры, Алтайская губерня — 9 сакавіка 2010, Петразаводск) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).

Аляксей Мікалаевіч Афанасьеў
Галерея героев советского союза.петрозаводск.jpg
Дата нараджэння 15 верасня 1916(1916-09-15)
Месца нараджэння
Дата смерці 5 жніўня 1968(1968-08-05) (51 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць
Бітвы/войны
Узнагароды і званні
Герой Савецкага Саюза
ордэн Леніна ордэн Чырвонай Зоркі медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Дваццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»

БіяграфіяПравіць

 
Мар’іна Горка. Мемарыял 8-ай танкавай дывізіі, памятная дошка

Вучыўся ў 1934—1937 гадах на медыцынскім рабфаку ў Петразаводску. У 1937—1939 гадах працаваў выкладчыкам працы і фізкультуры ў Юстазерскай сямігадовай школе, затым механікам на Сунасплаўстрое.

Восенню 1939 года прызваны ў Чырвоную Армію. Прымаў удзел у савецка-фінляндскай вайне 1939—1940 гадоў, кулямётчык гарналыжнага батальёна.

З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны на фронце. Змагаўся пад Ленінградам, будаваў «Дарогу жыцця», удзельнічаў у прарыве блакады. У 1943 годзе скончыў курсы малодшых лейтэнантаў, затым у 1944 году Казанскае танкавую вучылішча, і ў званні малодшага лейтэнанта быў прызначаны камандзірам танка ў 58-ю танкавую брыгаду.

Вызначыўся ў баях за горад Люблін (Польшча). 23 ліпеня 1944 года яго танк першым уварваўся ў цэнтр горада, захапіў мост і утрымліваў яго да падыходу асноўных сіл.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 22 жніўня 1944 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» гвардыі старэйшаму сяржанту Міхаілу Фёдаравічу Барысаву прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» (№ 7356).

У пасляваенныя гады служыў на афіцэрскіх пасадах у танкавых войсках Савецкай Арміі. У 1951 годзе ён скончыў Вышэйшую школу самаходнай артылерыі. З 1960 году у запасе. Пражываў і працаваў у горадзе Петразаводску, актыўна ўдзельнічаў у партыйнай і грамадскага жыцця, у ваенна-патрыятычным выхаванні моладзі.

Памёр 5 жніўня 1968 году, пахаваны на Сулажгорском могілках горада Петразаводска.

ЛітаратураПравіць

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.

СпасылкіПравіць