Белу́джская мова (саманазва: بلوبلوچی) — родная мова белуджаў. Адносіцца да паўночна-заходняй групы іранскіх моў індаеўрапейскай моўнай сям’і. Вылучаюцца 2 буйныя дыялекты. Агульная колькасць носьбітаў — да 10 млн чал.

Белуджская
Саманазва بلوبلوچی
Краіны Пакістан, Іран, Афганістан, Індыя, Туркменістан, Аман, Аб'яднаныя Арабскія Эміраты
Рэгіёны Белуджыстан
Афіцыйны статус Белуджыстан, Сістан і Белуджыстан
Арганізацыя, якая рэгулюе Акадэмія белуджскай мовы
Агульная колькасць носьбітаў каля 10 млн
Класіфікацыя
Катэгорыя ???

Індаеўрапейская
 Іранская

  Паўночна-заходняя іранская
Моўныя коды
ДАСТ 7.75–97 беу 095
ISO 639-1
ISO 639-2 bal
ISO 639-3 bal
Ethnologue bal
ABS ASCL 4104
IETF bal
Glottolog balo1260

На працягу гісторыі белуджы карысталіся арабскім, лацінскім і кірылічным алфавітамі. У наш час афіцыйна прыняты алфавіт на аснове мовы урду.

СпасылкіПравіць