Ко́рнская мо́ва (корнск.: Kernowek) адносіцца да брыцкай падгаліны кельцкай галіны індаеўрапейскай моўнай сям’і разам з валійскай, брэтонскай і вымерлай кумбрыйскай мовай

Корнская мова
Саманазва Kernowek
Краіны Вялікабрытанія
Рэгіёны Корнуал
Арганізацыя, якая рэгулюе Cornish Language Partnership
Агульная колькасць носьбітаў 3500
Класіфікацыя
Катэгорыя Мовы Еўразіі

Індаеўрапейская сям'я

Кельцкая галіна
Брыцкая група
Пісьменнасць лацініца
Моўныя коды
ISO 639-1 kw
ISO 639-2 cor
ISO 639-3 cor

ГісторыяПравіць

Гісторыя корнскай мовы пачынаецца ў 577 годзе, калі ў выніку бітвы пры Дэорхэме паўднёва-заходнія брыты (будучыя корнцы) аказаліся адрэзанымі ад заходніх брытаў (будучых валійцаў). Пасля заваявання Корнуала саксамі ў першай палове 10 стагоддзя корнцы працягвалі захоўваць сваю мову, і нават ў 16 стагоддзі шмат хто з іх не ведаў англійскай.

Адносна таго, ці была корнская мова мёртвай, існуе два меркаванні. Некаторыя даследчыкі сцьвярджаюць, што корнская мова цалкам выйшла з ужытку ў 18 стагоддзя, і адраджалася наноў ужо з мёртвага стану. Іншыя лічаць, што асобныя людзі, якія ведалі корнскую ад продкаў, дажылі аж да моўнага адраджэння 20 стагоддзя, і мова, такім чынам, ніколі не памірала, хоць і перажыла перыяд крайняга заняпаду.

Напачатку 20 стагоддзя ў корнцах прачынаецца цікавасць да ўласнай мовы і культуры, пачынаецца моўнае адраджэнне. На дадзены момант корнскай мовай у той ці іншай ступені валодаюць каля 3500 чалавек.

Алфавіт і правапісПравіць

Корнская мова выкарыстоўвае наступны варыянт лацінскага алфавіту: Aa Bb Cc Dd Ee Ff Gg Hh Ii Jj Kk Ll Mm Nn Oo Pp Rr Ss Tt Uu Vv Ww Yy.

Арфаграфія фаналагічная.

СпасылкіПравіць

Вікіпедыя мае раздзел, напісаны
Pennfolen корнскай