Лімфангіт (ад лімфа і стар.-грэч.: ἀγγεῖον — «сасуд») (лімфангаіт, накардыёз скурна-лімфатычны) — запаленне лімфатычных сасудаў(руск.) бел..

Лімфангіт
МКХ-10 I89.189.1
МКБ-10-КМ I89.1
МКХ-9 457.2457.2
МКБ-9-КМ 457.2[1][2]
DiseasesDB 29093
MedlinePlus 007296
eMedicine ped/1336 
MeSH D008205
Commons-logo.svg Лімфангіт на Вікісховішчы

Прычыны захворванняПравіць

Лімфангіт можа развіцца пры запаленні скуры і слізістых абалонак і інш., калі інфекцыя распаўсюджваецца з токам лімфы па напрамку да лімфатычных вузлоў(руск.) бел.. Узбуджальнікі працэсу — стрэптакокі, стафілакокі, кішачная палачка(руск.) бел. і інш. — пранікаюць з міжтканкавых шчылін запалёнай вобласці ў адводзячыя павярхоўныя, а затым і глыбокія лімфатычныя сасуды.

Цячэнне захворванняПравіць

Пры лімфангіце паражаецца ўся сценка сасуда, у прасвет яго выпадаюць згусткі фібрыну(руск.) бел., што перапыняе ток лімфы (мае значэнне для адмежавання запалення). Лимфангіт выяўляецца вузкімі чырвонымі палосамі на скуры. Пры некаторых формах у галіне палос развіваюцца ўшчыльненне і хваравітасць. Адначасова павышаецца тэмпература цела, з’яўляюцца дрыжыкі[прыбраць шаблон], пагаршаецца агульнае самаадчуванне. Пры лімфангіце глыбокіх сасудаў назіраюцца ацёк, хваравітасць. Хранічны лімфангіт характарызуецца закаркаваннем лімфатычных параток з утварэннем ацёкаў.

ЛячэннеПравіць

Ліквідацыя першаснага ачага, спакой паражанай часткі цела, фізіятэрапеўтычныя працэдуры, кампрэсы(руск.) бел., антыбіётыкі. Пры хранічным лімфангіце — фізіятэрапія(руск.) бел., гразелячэнне(руск.) бел., радыётэрапія(руск.) бел..

ПрафілактыкаПравіць

Своечасовае лячэнне запаленчых, траўматычных і іншых ачагоў.

СпасылкіПравіць

Лимфангиит (лимфангит, лимфангоит, нокардиоз кожно-лимфатический)

  1. Disease Ontology release 2019-05-13 — 2019-05-13 — 2019. Праверана 15 мая 2019.
  2. Monarch Disease Ontology release 2018-06-29sonu — 2018-06-29 — 2018. Праверана 28 ліпеня 2018.