Мікалай Карлавіч Гірс
Мікалай Карлавіч Гірс (9 (21) мая 1820—14 (26) студзеня 1895) — дзяржаўны дзеяч Расійскай імперыі, міністр замежных спраў з 1882 па 1895 год.
Мікалай Карлавіч Гірс | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||
|
|||||||
Папярэднік | Аляксандр Міхайлавіч Гарчакоў | ||||||
Пераемнік | Аляксей Барысавіч Лабанаў-Растоўскі | ||||||
Нараджэнне |
21 мая 1820[1] |
||||||
Смерць |
26 студзеня 1895[1] (74 гады) |
||||||
Месца пахавання | |||||||
Род | Гірсы[d] | ||||||
Бацька | Karl Giers[d] | ||||||
Маці | Anna Lütke[d] | ||||||
Жонка | Olga Kantakuzen[d] | ||||||
Дзеці | Міхаіл Мікалаевіч Гірс[d], Мікалай Мікалаевіч Гірс[d] і Alexander Giers[d] | ||||||
Адукацыя | |||||||
Узнагароды | |||||||
![]() |
Біяграфія
правіцьНарадзіўся ў сям’і чыноўніка. Пачаў службу ў Азіяцкім дэпартаменце Міністэрства замежных спраў у 1838 годзе. З 1863 года пасланец у Персіі, з 1869 года — у Швейцарыі, 1872 года — у Швецыі. У 1875 годзе прызначаны кіраўніком Азіяцкага дэпартамента Міністэрства замежных спраў і таварышам міністра замежных спраў. Пасля Берлінскага кангрэса 1878 года, з прычыны хваробы канцлера А. М. Гарчакова, фактычна кіраваў міністэрствам. Як кіраўнік знешняй палітыкі Гірс быў выканаўцам волі Аляксандра III. Па асабістых перакананнях — прыхільнік збліжэння з Германіяй і Аўстра-Венгрыяй. Імкнуўся пазбегнуць сутыкнення і з Англіяй. Прыкладаў намаганні, каб захаваць «Саюз трох імператараў», за што быў падвергнуты нападкам з боку часткі кіруючых атыгерманскіх колаў. Узмацненне аўстра-германскай экспансіі на Блізкім Усходзе і абвастрэнне супярэчнасцяў паміж Расіяй і Германіяй вымусілі царызм пайсці на збліжэнне з Францыяй. Гірс удзельнічаў у распрацоўцы і заключэнні франка-рускага саюза.
Зноскі
- ↑ а б Nikolai Giers // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Гирс Николай Карлович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.