Адкрыць галоўнае меню

Петрыкаўскае радовішча калійных і каменнай солей

Петрыкаўскае радовішча калійных і каменнай соляў ― прыродныя мінеральныя пераўтварэнні зямной кары у саляноснай тоўшчы Прыпяцкага прагіну.

Адкрыццё і абследаванне радовішчаПравіць

Петрыкаўскае радовішча размешчана на захадзе цэнтральнай зоны Прыпяцкага прагіну, у Петрыкаўскім раёне і часткова ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Раённы цэнтр Петрыкаў знаходзіцца ў цэнтры радовішча. Адкрыццё радовішча адбылося ў траўні 1966 года ля вёскі Белка Петрыкаўскага раёна пры правядзенні планавых пошукавых работ. У 1966-1967 гг. былі праведзены пошукава-ацэначныя работы, у выніку якіх у верхнясаленой тоўшчы вызначаны 8 калійных гарызонтаў. Да сярэдзіны 1970-х гг. праведзена разведка радовішча: прасвідравана 150 свідравін з адборам керна, вылучэннем калійных гарызонтаў, ацэнкай зместу хлорыстага калія і магнію і тэррыгенных прымешак у верхнясаляносной тоўшчы, зроблены геафізічныя даследванні ў ствале свідравін: гама - кавернаметрыя (ГК), каратаж, электракаратаж (КС), нейтронны гама-каротаж (НГК). Былі вызначаны магчымыя запасы радовішча: каля 2,2 млрд. тон, глыбіня залягання пароды дасягае 1,2 км[1].

Характарыстыка радовішчаПравіць

Фармацыя радовішча адрозніваецца высокай салёнапоўнасцю ― 80 %, і высокай каліяноскасцю. Калійныя гарызонты радовішча ― пераслаіванне калійнай і каменнай салей, галапеліта і карбанатна-антігідрытавых парод. Для калійных пластоў характэрна высокае ўтрыманне хларыду калія, якое ў другім слоі дасягае 50,6 %, а ў трэцім — 47,1 %, сярэдняе ўтрыманне радовішча — 22,18 %. Сярэдняе ўтрыманне нерастваральнага астатку ў другім і чацвёртым калійных пластах, адпаведна, 0,21 і 0,52 %. Калійныя солі чыстыя, з крупназярністай структурай[2][3].

Распрацоўка радовішчаПравіць

У 2014 годзе «Беларуськалій» пачаў будаўніцтва горна-абагачальнага комплексу для вытворчасці хлорыстага калію, праектная магутнасць ― 1,5 млн. тон у год. Разліковы тэрмін працы комплексу з улікам мінеральных запасаў ― каля 90 гадоў. Мяркуецца пачаць вытворчасць у канцы 2019 года, у снежні 2021 года вывесці на праектную магутнасць. Да 2015 года ў радовішчы выяўлена 11 калійных гарызонтаў, з іх асноўнае прамысловае значэнне мае гарызонт IV-П. Практычную цікавасць таксама ўяўляюць гарызонты I-П і VI-П. У траўні 2016 года на пляцоўцы комплексу адбылося ўрачыстае адкрыццё работ па будаўніцтву шахты. Адзначалася, што новае прадпрыемства будзе значнай падзеяй на сусветным калійным рынку[4][5][6].

ЛітаратураПравіць

  • Митько И. А. Особенности структурно-тектонического строения Северного участка Петриковского месторождения калийных солей // Устойчивое развитие: региональные аспекты: сборник материалов VIII региональной научно-практической конференции молодых ученых, Брест, 18 ноября 2016 г. / Брестский гос. ун-т им.А. С. Пушкина. ― Брест, БрГУ, 2017.

Зноскі

  1. Кислик В. З., Лупинович В. И. Петриковское месторождение калийных и каменной соли // Белорусская СССР. Краткая энциклопедия.. — Мн.: БелЭн, 1979. — Т. 2. — С. 498.
  2. Калійныя солі Прыпяцкага прагіну. — Мн.: АН БССР. Навука і тэхніка, 1984. — 179 с.
  3. Калійныя солі Беларусі: стан, асваенне радовішчаў, перспектывы развіцця, праблемы. Тэзісы дакладаў міжнароднай. параўн.-практ. канферэнцыі. — Мн.: БелНИГИ, 1999. — 215 с.
  4. Вольга Лойка. У Петрыкаве будзе новая калійная сталіца. TUT.BY (28 жніўня 2014).
  5. На Петрыкаўскім радовішчы калійных соляў пачынаецца этап праходкі вертыкальных шахтавых ствалоў // Петрыкаўскія навіны. — Петрыкаў: 2016. — № 18 мая 2016.
  6. Галковский С. Вглубь и вперёд!. Беларусь сегодня (22 лістапада 2016).