Адкрыць галоўнае меню

Тра́ін II (англ.: Thráin II, 2644—2850 ТЭ) — у легендарыуме Дж. Р. Р. Толкіна гном, які быў сынам і спадчыннікам Трора, Караля Пад Гарой, і бацькам Торына Дубашчыта, Фрэрына і, адзінай згаданай па імі ў творах Толкіна жанчыны-гнома, Дыс. Упершыню згадваецца ў «Хобіце, або Туды і назад», а больш поўна яго гісторыя прыводзіцца ў «Няскончаных паданнях». Пасля смерці бацькі вандраваў і быў схоплены Некрамантам Дол-Гулдура, дзе ў яго быў адабраны апошні з Сямі Пярсцёнкаў.

Траін II
Thráin II
Тытул Кароль Народа Дурына
Раса Гном
Пол Мужчынскі
Месца пражывання Эрэбар, Эрэд Луін
Гады жыцця 2644-2850 Т.Э.

ЭтымалогіяПравіць

Траін — імя аднаго з гномаў у старанарвежскай паэме Прароцтва вёльвы. Яго імя азначае «настойлівы, упарты» і паходзіць ад дзеяслова «thra», які азначае «моцнае жаданне».

БіяграфіяПравіць

Траін быў сынам Трора і бацькам Торына Дубашчыта. Належачы да клана Доўгабародых і быўшы прамым нашчадкам Дурына, ён стаў спадчыннікам апошняга Караля пад гарой і каралём народа Дурына (каралём Эрэбара ў выгнанні) пасля гібелі свайго бацькі, забітага ў Морыі.

Траін і яго клан беглі, калі дракон Смог апусціўся на Эрэбар і завалодаў каралеўствам. Траін узяў з сабой карту, на якой быў паказаны сакрэтны ўваход у Эрэбар. Неўзабаве пасля гэтага Трор перадаў адзіную каштоўнасць, якая засталася ў яго — свой Пярсцёнак улады — Траіну і адправіўся ў Морыю. Даведаўшыся пра смерці бацькі ад рук правадыра оркаў Азога, Траін адправіў пасланні ў каралеўствы шасці іншых Гномчыных Кланаў. Яны адгукнуліся на заклік, таму што Азог апаганіў цела Трора — абраза спадчынніка найстарэйшага з Прабацькоў закранула за жывое ўсіх гномаў. Гномы выйшлі пераможцамі з вайны гномаў і оркаў, але іх страты былі цяжкімі, асабліва ў бітве за Азанулбізар, дзе Азог быў абезгалоўлены. Пасля перамогі кульгавы Траін паспрабаваў увайсці ў Морыю, але Даін II Жалезнастоп спыніў яго, прарочачы, што нейкая іншая сіла павінна з’явіцца да таго, як род Дурына зможа вярнуцца ў Морыю. А пакуль на ім ляжыць Праклён Дурына.

Пасля Траін і Торынаў абгрунтаваліся ў горах Эрэд Луін, дзе яны пасяліліся ў старых гномчыных шахтах і сяк-так там існавалі. Траін усё яшчэ захоўваў адзін з Сямі Пярсцёнкаў, які перадаваўся з пакалення ў пакаленне па лініі Дурына, але яно не магло хутка зрабіць іх ізноў багатымі, паколькі капальні былі амаль вычарпаны.

З узростам ён стаў апантаны злосцю свайго кольца, і прага да золата захапіла яго сэрца. Ён пакінуў Торына ў Пустазем’і, вырашыўшы вярнуцца ў Эрэбар, але ён быў схоплены і пасаджаны ў вязніцу ў Дол-Гулдуры ў паўднёвай частцы Ліхалесся. Там апошні з Пярсцёнкаў гномаў быў адабраны ў яго, а сам ён быў кінуты ў падзямелле паміраць.

Гэндальф Шэры знайшоў Траіна падчас місіі ў Дол-Гулдур па раскрыцці асобы нейкага Некраманта, таямнічага Цёмнага Валадара, які пазней апынуўся Саўранам. За некалькі імгненняў да смерці Траін даў яму старую карту. Гэндальф абяцаў даставіць яе сыну Траіна, але Траін, які быў ужо ў непрытомнасці ад болю, забыўся яго імя, так што Гэндальф не разлічваў, што будзе ў стане выканаць гэта абяцанне. Траін неўзабаве памёр.

Пазней Гэндальф сустрэў Торына каля Бры і зразумеў, што той і ёсць сын гнома, захопленага ў Дол-Гулдуры. Ён абяцаў Торыну дапамагчы ў Паходзе на Эрэбар і запрасіў хобіта па імі Більба Бэгінс далучыцца да іх у якасці ўзломшчыка.

У экранізацыі Пітэра ДжэксанаПравіць

Траін з’яўляецца ў «Нечаканым падарожжы», разам з Торынам ён сустракае Смога ля галоўных варотаў, але дракон з лёгкасцю спраўляецца з гномамі і разбурае вароты. Пасля гэтага паранены Траін з Торынам і разам з іншымі гномамі бяжыць з Эрэбара. Траін таксама прыняў удзелы ў Бітве пры Азанулбізары, але ўжо паказанай у «Пустэчы Смога», пасля таго, як Азог забіў Трора і падняў яго галаву, Траін заклікаючы сына не ўступаць у бой з Азогам, а вырашае сам біцца з ім. Азог перамагае і Траіна, але калі збіраецца забіць таго, бачыць на яго пальцы адзін з сямі пярсцёнкаў гномаў і, адрэзаўшы Траіну палец з ім, бярэ таго ў палон. Пазней, калі Гэндальф прыйшоў у Дол-Гулдур, Траін пад дзеяннем чараў напаў на таго, але пасля Гэндальф сваімі чарамі вярнуў Траіну памяць. Траін, які пачаткаў усё ўспамінаць, затым распавядае пра ўсё Гэндальфу, той у сваю чаргу распавядае пра Торына і пра яго паход да Эрэбара, ад чаго Траін прыходзіць у лютасць, кажучы, што Торыну нельга ўваходзіць у гару і, што дракон і Саўран заадно. Пасля гэтых слоў Гэндальф і Траін бягуць з Дол-Гулдура, але іх сустракае Азог і нападае на Гэндальфа. Ім удаецца збегчы ад яго і, калі яны амаль дабеглі да моста, перад імі з’явіўся Саўран. У апошнія імгненні Траін гаворыць Гэндальфу, каб б той перадаў Торыну, што ён любіць яго, а пасля Саўран забірае яго.

СпасылкіПравіць