Адкрыць галоўнае меню

Цёця (багіня)

(Пасля перасылкі з Цёця, багіня)

Цёця (Грамаўніца) руск.: Тётя — прапанаваная П. Шпілеўскім багіня урадлівасці і дабрабыту, быццам бы жонка Перуна, ў язычніцкай міфалогіі ўсходніх славян. У каляндарным цыкле яе ўладаранне пачыналася з пачатку жніва і доўжылася да заканчэння збору ўраджаю ў палях, садах і агародах.

Уяўлялі Цёцю мажнай, прыгожай жанчынай з жытным вянком на галаве. У руках яна трымала хлебны каравай, садавіну, гародніну, якія дарыла кожнаму сустрэчнаму. З'яўляецца сімвалам дабраты і шчодрасці.

Падчас галоднай зімы сяляне гаварылі: «Голад — не Цёця, падапрэ — лыка з'еш». Ёсць меркаванне[1], што адсюль пайшала прымаўка Голад не цётка.

Праблема верыфікацыіПравіць

Гэтая багіня згадваецца толькі ў запісах даследчыка П. Шпілеўскага, вядомага аматарскім падыходам да славянскай міфалогіі. Ніякія крыніцы, ніякія фальклорныя тэксты не дазваляюць сцвярджаць, што багіня Цёця сапраўды існавала ў славян.

Гл. таксамаПравіць

Зноскі

  1. Белорусская СССР: Краткая энциклопедия. В 5-ти т. / Редкол. И. П. Шамякин (гл. редактор) и др. — Мн.: БелСэ им. П. Бровки, 1981. — Т. 4. — 712 с. — 50 000 экз.

ЛітаратураПравіць

  • Белорусская СССР: Краткая энциклопедия. В 5-ти т. / Редкол. И. П. Шамякин (гл. редактор) и др. — Мн.: БелСэ им. П. Бровки, 1981. — Т. 4. — 712 с. — 50 000 экз.