Адкрыць галоўнае меню

Эдвін Матысан Мак-Мілан

(Пасля перасылкі з Эдвін Макмілан)

Эдвін Матысан Мак-Мі́лан (англ.: Edwin Mattison McMillan; 18 верасня 1907, Рэдонда-Біч, ЗША7 верасня 1991, Каліфорнія, ЗША) — амерыканскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі ў 1951 годзе разам з Гленам Сібаргам за стварэнне першых трансуранавых элементаў.

Эдвін Матысан Мак-Мілан
англ.: Edwin Mattison McMillan
Mcmillan postcard.jpg
Дата нараджэння 18 верасня 1907(1907-09-18)[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 7 верасня 1991(1991-09-07)[1][2][3] (83 гады)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці хімік, фізік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера фізіка
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Edward Condon[d]
Член у
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Эдвін Матысан Мак-Мілан на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Скончыў Каліфарнійскі тэхналагічны інстытут (1928). У 1933-1973 гадах у Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі1946 года прафесар), адначасова ў Радыяцыйнай лабараторыі імя Э.Лоўрэнса (у 1958-1971 гадах дырэктар).

Аўтар навуковых прац па ядзернай фізіцы і тэхніцы паскарэння элементарных часціц. Адкрыў першы штучны трансуранавы элемент - нептуній (1940; разам з Ф.Эйблсанам) і плутоній (1940; разам з Г.Т.Сібаргам). Прапанаваў прынцып аўтафазіроўкі (1945) і пабудаваў электронны сінхратрон на 330 МэВ (1947).

Член Нацыянальнай АН ЗША (1947).

У 1963 годзе атрымаў спецыяльную ўзнагароду за даследаванні ў галіне мірнага прымянення атамнай энергіі.

ПублікацыіПравіць

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Edwin McMillan // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Edwin M. McMillan // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Edwin Mattison McMillan // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Макмиллан Эдвин Маттисон // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  5. 5,0 5,1 NNDB — 2002.

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.9: Кулібін - Малаіта / Рэдкал.: Г.П.Пашкоў і інш. - Мн.: БелЭн, 1999. - 560 с.: іл.

СпасылкіПравіць