Юба II (Juba, нарадзіўся прыкладна ў 52—50 годзе да нашай эры, памёр у 23 годзе нашай эры) — саюзны Рыму цар Маўрэтаніі. Сын апошняга нумідыйскага цара Юбы I і бацька апошняга маўрэтанскага цара Пталамея.

Юба II
лац.: Juba, Iuba
Portrait Juba II Louvre Ma1886.jpg
 
Дзейнасць пісьменнік, гісторык, палітык, эрудыт
Нараджэнне 52 да н.э. ці 48 да н.э.[1]
Смерць 23[2][1]
Бацька Юба I[d]
Жонка Клеапатра Селена II
Дзеці Пталамей[d] і Друзіла[d]

Пасля бітвы пры Тапсе Юба быў узяты Цэзарам у Рым, дзе яму было дадзена выдатнае выхаванне і адукацыя. Пазней ён ажаніўся з Клеапатрай Селенай II (дачкой Антонія і Клеапатры) і атрымаў ад Актавіяна ў дарунак частку бацькаўскіх уладанняў у Маўрэтаніі.

СачыненніПравіць

 
Царская грабніца ў Тыпасе, меркавана выбудаваная Юбай

Юба адрозніваўся выдатнай эрудыцыяй і быў адным з палігістараў таго часу: ён пісаў (на грэчаскай мове) па гісторыі і старажытнасцям (сюды адносіліся яго сачыненні па гісторыі Рыма, Лівіі, Аравіі, Асірыі; галоўнае з іх — «Падабенствы», дзе ён параўноўваў рымскія звычаі са звычаямі іншых народаў), па гісторыі мастацтва (пра жывапіс, пра тэатр), граматыцы.

Цікавыя фактыПравіць

  • Афіняне паставілі ў гонар Юбы статую яго ў гімнасіі Пталамея.
  • Юба II цікавіўся батанікай, напісаў кнігу пра малачай, знойдзены ў Атласкіх гарах (ён назваў яго Euphorbia у гонар свайго асабістага ўрача). У гонар яго названы род раслін сямейства пальмавых — Юбея.

Зноскі

ЛітаратураПравіць