Адкрыць галоўнае меню

Serbske Nowiny (бел.: Сербалужыцкія Навіны, Сербалужыцкія Весткі) — вячэрняя газета, якая выдаецца ў Верхняй Лужыцы (усходняя частка федэральнай зямлі Саксонія ў Германіі). Адзіная штодзённая газета, якая друкуецца на верхнялужыцкай мове. Выдавец газеты — Нацыянальнае выдавецтва Домавіна (в.-луж.: Ludowe Nakładnistwo Domowina), якое з'яўляецца часткай сербалужыцкага нацыянальнага аб'яднання «Домавіна», размешчанага ў Баўтцэне. Газета мае каля 2000 падпісчыкаў. Выданне газеты падтрымліваецца за кошт Фонда сербалужыцкага народа, які фінансуецца федэральным урадам Германіі і ўрадамі зямель Саксонія і Брандэнбург. Газета выходзіць пяць разоў на тыдзень[1]. Раз на месяц выходзіць нямецкамоўны дадатак.

Serbske Nowiny
SerbskeNowiny-title.jpg
Serbske Nowiny 7.01.1899.png
Тып газета

Выдавец Домавіна (выдавецтва)
Галоўны рэдактар Q10708384? і Benedikt Dyrlich[d]
Заснавана 1921
Мова верхнялужыцкая
Галоўны офіс
Вэб-сайт serbske-nowiny.de
Тытульны ліст газеты ад 7 студзеня 1899 года

ГісторыяПравіць

Гісторыя выдання газеты Serbske Nowiny пачынаецца з часоў сербалужыцкага нацыянальнага адраджэння XIX стагоддзя, калі ў Баўтцэне ў 1842 годзе быў пачаты выпуск штотыднёвага часопіса на верхнялужыцкай мове Tydźenska Nowina (бел.: Штотыднёвая Навіна, Штотыднёвая Вестка). Рэдактарамі штотыднёвіка былі Г. Зейлер і Я. А. Смолер, у 18501854 гадах Я. А. Смолер быў таксама выдаўцом Tydźenska Nowina[2]. З 1854 года часопіс «Tydźenska Nowina» быў пераіменаваны ў Serbske Nowiny, а з 1921 года замест часопіса выдаецца штотыднёвая газет пад той жа назвай.

З самага пачатку газета цярпела перашкоды з боку ўлад дзяржавы. Савет горада Будзішын, выдаючы канцэсію на выданне газеты забараніў рэдакцыі займацца палітычнымі справамі. Гэта абмяжоўвала магчымасці распаўсюджвання выдання.

Часы Веймарскай рэспублікі былі перыядам пікавага развіцця газеты. Дзякуючы высокай якасці артыкулаў яна здабыла шмат новых чытачоў. У тыя часы панавала свабода масавай інфармацыі, адсутнічала цэнзура і абмежаванні палітычнай публіцысцікі. «Сербскія навіны» ахопліваюць шырокае кола пытанняў: палітыка, культура, забавы. Газета паслядоўна абараняла палітычныя і культурныя правы лужычанаў.

Пасля прыходу да ўлады нацыстаў, незалежная палітычная лінія стала немагчымай. У 1937 годзе выпуск газеты быў спынены з нагоды непадпарадкавання рэдакцыі газеты нацысцкім уладам.

Зноў газета пачала выдавацца ў ГДР з 1947 года пад іншай назвай — Nowa Doba (бел.: Новы час, Новая Эпоха). У 1990 годзе газеце была вернута яе першапачатковая назва Serbske Nowiny[3].

РэдактарыПравіць

Зноскі

  1. Serbske Nowiny (англ.) . — About us. Архівавана з першакрыніцы 14 снежня 2012.
  2. История серболужицкого народа. — С. 14.
  3. Serbske Nowiny (англ.) . — Über uns. Архівавана з першакрыніцы 14 снежня 2012.

ЛітаратураПравіць

  • Völkel M. Serbske nowiny a časopisy w zašłosći a w přitomnosći. — Bautzen: Nakł. Domowina, 1984.
  • Rauch, Walter J.: Presse und Volkstum der Lausitzer Sorben. (= Marburger Ostforschungen. 9). Würzburg 1959.
  • Гугнин А. А., Введение в историю серболужицкой словесности и литературы от истоков до наших дней, Российская академия наук, Институт славяноведения и балканистики, научный центр славяно-германских отношений, М., 1997, стр. 153, ISBN 5-7576-0063-2

СпасылкіПравіць