Super Mario Bros. 2- відэагульня ў жанры платформавай аркады, распрацаваная і выдадзеная Nintendo для кансолі NES, працяг Super Mario Bros. У Паўночнай Амерыцы паступіла ў продаж у кастрычніку 1988, у Еўропе - у красавіку 1989-га. Уяўляла сабой перароблены версію гульні Doki Doki Panic, выпушчанай выключна на тэрыторыі Японіі. Super Mario Bros. 2 ў Японіі была выдадзена толькі ў ліпені 1992 пад назвай Super Mario USA.

Super Mario Bros. 2

ГеймплэйПравіць

Гульня ўяўляла прыкметна зменены геймплэй, які мяняў (і той, што рабіў больш разнастайным) увесь працэс праходжання гульні і патрабаваў ад гульца выпрацавання новай тактыкі паводзінаў. Асноўнае змяненне закранула схемы ўзаемадзеяння з супернікамі: прынятая ў папярэдніх гульнях серыі мадэль, у якой Марыа мог забіць ворага, скокнуўшы на яго зверху (калі толькі гэта не быў дзікабраз ці хто-небудзь іншы, абаронены шыпамі) была ліквідаваная. Замест гэтага была дададзеная магчымасць кідаць у суперніка розныя прадметы, размеркаваныя па гульнявых узроўням (часцей за ўсё выдраную з зямлі гародніну, а таксама іншых праціўнікаў). Прадмет можна ўзяць, папярэдне скокнуўшы яму на галаву. Такім чынам у Super Mario Bros. 2 суперніка можна забіць толькі з дапамогай старонняга прадмета, іншага праціўніка, альбо ўзяўшы бонус — «зорку», якая дае непаражальнасць.

У гульні быў уведзены ўзровень жыцця, якая вымяралася колькасцю чырвоных шасцікутнік у левым верхнім куце экрана. У папярэдніх гульнях велічыні «здароўя» не было, пры кантакце з супернікам Марыа маментальна губляў жыццё, а калі ў гэты момант ён знаходзіўся ў «прасунутым» стане, то вяртаўся ў папярэдняе (Fiery Mario і Super Mario станавіліся звычайным Mario). Такім чынам у Super Mario Bros. 2 гулец мог некалькі разоў сутыкнуцца з супернікам, перш чым страціць адно жыццё.

Таксама гульцу была прадастаўлена магчымасць выбару аднаго з чатырох гульнявых персанажаў: Марыа, Луіджы, Піч і Тоад. Раней гулец мог выбіраць толькі паміж Марыа і Луіджы (і толькі ў рэжыме двух гульцоў), пры гэтым адрозненне паміж персанажамі заключалася ў тым, што Луіджы скакаў далей Марыа і мацней «прабуксоўваў». У той жа час усе чатыры персанажа Super Mario Bros. 2 валодаюць унікальнымі для кожнага з іх здольнасцямі, якія вызначаюць стыль праходжання гульні.

Акрамя гэтага ў гульню была дададзеная міні-гульня, якая працуе па прынцыпе аднарукага бандыта, у якой гулец можа зарабіць бонусы, якія палягчаюць праходжанне.

Dream Factory: Heart-Pounding PanicПравіць

Такія сур'ёзныя змены ў геймплэі абумоўлены тым, што Super Mario Bros. 2 не распрацоўвалася першапачаткова як самастойны прадукт, а з'яўлялася пераробленай версіяй іншай гульні - «Yume Kōjō: Doki Doki Panic» (дызайнерам якой таксама быў Сігэру Миямото).

Адказныя асобы Nintendo of America палічылі выпуск на амерыканскі рынак японскай версіі Super Mario Bros. 2 спалучаным з фінансавым рызыкай (амерыканскія пакупнікі, на іх думку, не былі гатовыя да высокай складанасці гульні). Вынікам чаго стала рашэнне адаптаваць пад сусвет Марыа «Doki Doki Panic»[1].

«Yume Kōjō: Doki Doki Panic» (англ.: Dream Factory: Heart-Pounding Panic) выкарыстала блізкаўсходні антураж і выйшла выключна на японскім рынку. Для стылізацыі пад серыю гульняў з Марыа былі змененыя спрайты персанажаў (Brother, Mama, Sister, Papa) і некаторых прадметаў, палепшаная анімацыя рухаў і ўзроўняў, зменена музычнае афармленне[2].

Японская версія Super Mario Bros. 2 была пазбаўлена ад праблематычных элементаў і пазней выйшла за межамі Японіі пад назвай The Lost Levels.

ПоспехПравіць

Гульня была прыхільна сустрэта гульцамі і стала пятай у спісе найболей прадаваных гульняў для NES. І хоць у агульнай складанасці было прададзена больш за 7 мільёнаў копій[3], больш папулярнай лічыцца рушыла за ёй Super Mario Bros. 3, у якой распрацоўшчыкі вярнулі ранейшую гульнявую схему, дадаўшы, тым не менш, некаторыя новаўвядзенні (накшталт міні-карты гульнявога свету, магчымасці парыць над зямлёй пры выкарыстанні бонуса «Super Leaf» і міні-гульняў).

РэмейкіПравіць

У 1993 гульня была ўключаная ў зборнік Super Mario All-Stars для SNES разам з Super Mario Bros., The Lost Levels, Super Mario Bros. 3.

У 2001 ў рамках праектаSuper Mario Advanceгульня была партавана для GBA

З мая 2005 года даступная ў сэрвісе Virtual Console Wii.

КрыніцыПравіць

  1. The History of Super Mario Bros. By Rus McLaughlin (англ.) 
  2. The strange truth behind «Super Mario Bros. 2» by Mike Fireball (англ.) 
  3. VG Chartz.com

СпасылкіПравіць

Шаблон:Mario franchise