Ілі́м (руск.: Илим) — рака ў Азіяцкай частцы Расіі, у Іркуцкай вобласці, правы прыток ракі Ангара.

Ілім
рус. Илим
Характарыстыка
Даўжыня 589 км
Басейн 30 300 км²
Расход вады 139 м³/с (за 52 км ад вусця)
Вадацёк
Выток Сярэднесібірскае пласкагор'е
 • Месцазнаходжанне Лена-Ангарскае плато
 • Каардынаты 54°35′31″ пн. ш. 103°57′16″ у. д.HGЯO
Вусце Усць-Ілімскае вадасховішча
 • Каардынаты 57°39′40″ пн. ш. 102°34′49″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Водная сістэма Енісей
Краіна
Рэгіён Іркуцкая вобласць
Код у ДВР 16010300112116200012989
Angara.png
physical
Ілім
Ілім
physical
выток
выток
вусце
вусце
Blue 0080ff pog.svg — выток, Blue pog.svg — вусце

Даўжыня ракі 589[1] км. Плошча вадазбору 30 300[1] км². Сярэдні расход вады 139 м³/с (за 52 км ад вусця)[2]. Сярэдні аб’ём сцёку 4,387[2] км³/год. Выток Іліма знаходзіцца на Лена-Ангарскім плато. Працякае па Сярэднесібірскаму пласкагор’ю, упадае ў Усць-Ілімскае вадасховішча на рацэ Ангара. У верхнім цячэнні рака мае горны характар[2]. У ніжнім цячэнні рэчышча з лукавінамі, месцамі разгалінаванае. Жыўленне ракі снегавое і дажджавое. Суднаходная на адлегласці 299 км ад вусця[2].

Басейн Ангары

Прытокі Іліма: Сімахінская, Зяцейка, Камчатка, Дарэйка, Туба, Чорная, Мурашоўка, Ступіна, Тушама, Ярма, Ігірма, Зыранка, Буканка, Байкаліха, Юрга, Малыга, Чора, Туна, Меркукан, Ухуалды, Ілімская Карда, Віліна, Талая і інш.[1]

Зноскі

ЛітаратураПравіць

  • Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 163. — 538 с. — 100 000 экз. (руск.) 

СпасылкіПравіць