Адкрыць галоўнае меню

Абе́л Гезевіч Аганбегя́н (арм.: Աբել Գյոզի Աղանբեկյան; нар. 8 кастрычніка 1932, Тыфліс) — савецкі і расійскі навуковы эканаміст, доктар эканамічных навук (1963), член-карэспандэнт АН (1964), акадэмік АН СССР (1974), рэктар Акадэміі народнай гаспадаркі пры Урадзе РФ (19892002).

Абел Гезевіч Аганбегян
арм.: Աբել Գյոզի Աղանբեկյան
Abel Aganbegyan Jan2015 RT Moscow.jpg
Дата нараджэння 8 кастрычніка 1932(1932-10-08)[1] (86 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Дзеці: Рубэн Абелавіч Аганбегян[d]
Род дзейнасці эканаміст, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера эканоміка
Месца працы
Навуковая ступень доктар эканамічных навук
Навуковае званне
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Vasily Sergeevich Nemchinov[d] і Q4496737?
Вядомыя вучні Valery Kuleshov[d]
Партыя
Член у
Узнагароды і прэміі
Ордэн Дружбы Ордэн Леніна Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
Медаль імя Лявонцьева
Commons-logo.svg Абел Гезевіч Аганбегян на Вікісховішчы

У гады перабудовы быў саветнікам генеральнага сакратара ЦК КПСС М. С. Гарбачова па пытаннях эканомікі.

Змест

Адукацыя і навуковая кар'ераПравіць

Нарадзіўся ў армянскай сям'і. Скончыў Маскоўскі дзяржаўны эканамічны інстытут (1955). Член КПСС1956 г.). Працаваў у Дзяржаўным камітэце Савета Міністраў СССР па пытаннях працы і заработнай платы (1956—1961). У 1961 годзе стаў супрацоўнікам Інстытута эканомікі і арганізацыі прамысловай вытворчасці Сібірскага аддзялення Акадэміі навук, праз два гады атрымаў ступень доктара эканамічных навук, яшчэ праз год — званне чэлес-карэспандэнта АН СССР, а ў 1964 г. у веку 32 гадоў стаў дырэктарам ИЭОПП З АН СССР і заставаўся ў гэтай пасадзе да 1984 г. Потым акадэмік-сакратар Аддзяленні эканомікі АН СССР. З'яўляўся старшынём бюро секцыі прапаганды эканамічных ведаў пры кіраванні Усесаюзнага грамадства "Веды". З'яўляўся галоўным рэдактарам часопіса «ЭКА», членам рэдкалегіі часопіса «Навука і жыццё». Адзін з заснавальнікаў эканамічнага факультэта Новасібірскага дзяржаўнага ўніверсітэта[3]. Быў рэктарам АНХ пры Урадзе РФ (1989—2002), а пазней кіруючым кафедрай «Эканамічная тэорыя і палітыка» АНГ пры Урадзе РФ (з 2002 г.). Член акадэмічнага савета Акадэміі РФЦА.

Ганаровы член Венгерскай АН (1988), замежны член Балгарскай АН (1986), член-карэспандэнт Брытанскай акадэміі (1988), ганаровы прафесар Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта кіравання і эканомікі.

Узнагароджаны медалём ім. Лявонцьева (2004).

МанаграфііПравіць

  • Заработная плата в СССР, М., 1959 (совместно с В. Ф. Майером);
  • Что, Где, Почему: школьникам об экономике. М.: Просвещение, 1981 (в соавторстве с Д. Д. Москвиным);
  • Научно-технический прогресс и ускорение социально-экономического развития. М.: Экономика, 1985;
  • Экономика станет чуткой к обновлению. М.: Новости, 1986;
  • Советская экономика — взгляд в будущее. М.: Экономика, 1988;
  • В первом эшелоне перестройки. Новосибирск, 1989;
  • Социально-экономическое развитие России // Экономика и организация промышленного предприятия. Январь 2004;
  • Кризис: Беда и шанс для России. АСТ, Астрель, Харвест, 2009.
  • Экономика России на распутье... Выбор посткризисного пространства / М.: АСТ: Астрель; Владимир: ВКТ, 2010.

Зноскі

  1. Аганбегян Абел Гезевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
  2. Аганбегян Абел Гезевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  3. Биография Абела Гезевича Аганбегяна

ЛітаратураПравіць

  • Кто есть кто в России и ближнем зарубежье.-М.:Новое время,1993

СпасылкіПравіць