Востраў Берынга — буйнейшы востраў у складзе Камандорскіх астравоў.

Востраў Берынга
руск.: Остров Беринга
Востраў Берынга. Від з космасу
Востраў Берынга. Від з космасу
Характарыстыкі
Плошча1 667 км²
Насельніцтва752 чал.
Шчыльнасць насельніцтва0,45 чал./км²
Размяшчэнне
55°00′ пн. ш. 166°15′ у. д.HGЯO
АкваторыіБерынгава мора, Ціхі акіян
Краіна
Суб’ект РФКамчацкі край
Берынга (Расія)
Востраў Берынга
Востраў Берынга
Берынга (Камчацкі край)
Востраў Берынга
Востраў Берынга
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Размешчаны да ўсходу ад Камчацкага паўвострава, у Берынгавым моры. Даўжыня вострава каля 90 км, шырыня — 24 км. Плошча каля 1700[1] км². Вышыні да 751[1] м. Геаграфічныя каардынаты 55° 0' паўн. ш. 166° 15' у.д.

Адміністрацыйна ўваходзіць у склад Алеуцкага раёна Камчацкага края Расіі. На востраве знаходзіцца адзіны населены пункт — сяло Нікольскае з насельніцтвам 752 жыхары (2005, па перапісе 2002 года — 808 чалавек), з якіх каля 300 — алеуты.

Пераважае тундравая расліннасць, у далінах лугі і зараснікі каменнай і хмызняковай бярозы. Лежбішчы марскіх коцікаў і сівучай[1].

На востраве ў 1741 годзе памёр і пахаваны Вітус Берынг.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3.

ЛітаратураПравіць

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3). — С. 125.
  • Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 60. — 538 с. — 100 000 экз. (руск.) 

СпасылкіПравіць