Валькавадскі Беатус, Беатус з Валькавада, Вальядалідскі Беатус, Беатус з Вальядаліда — ілюмінаваны рукапіс — копія Каментарыя да Апакаліпсіса(англ.) бел. Беата Ліебанскага(руск.) бел., перапісаны манахам Авека ў 970 годзе, у цяпер зніклым Манастыры Маці Божай Валькавадскай у Паленсіі(руск.) бел.[3]. Ён захоўваецца ў калекцыі Палаца Санта-Крус(англ.) бел.[4].

Вершнікі Апакаліпсіса
Вершнікі Апакаліпсіса
Авека[d][1]
Валькавадскі Беатус. 970
Матэрыял пергамент[2]
Бібліятэка Палаца Санта-Крус[d]
(інв. MS 433)
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

ГісторыяПравіць

У 970 годзе, падчас праўлення караля Леона Раміра III(руск.) бел., манах па імені Авека ў манастыры ў Валькавада скапіяваў і зрабіў мініяцюры на пергаменце для абата Валькавада Семпроніа да Каментарыя Святога Беата з манастыра Санта-Тарыбіа-дэ-Ліебана(англ.) бел., створанага паміж 765 і 775 гадамі. Валькавадскі Беатус з’яўляецца адной з 32 копій гэтага твора, якія існуюць у цяперашні час, многія з іх багата ілюмінаваны.

Рукапіс Авека заставаўся ў абацтве да XVI стагоддзя. Амбросіа дэ Маралес апісвае, што бачыў яго там у 1572 годзе. Але ў 1590 годзе яго ўжо там не было. Ён адправіўся ў Леон(руск.) бел., а потым у Мадрыд, дзе належаў сакратару Філіпа II Гамбурга. У XVII стагоддзі рукапіс належаў езуіцкай школе Святога Амброзія ў Вальядалідзе, а калі Карл III Іспанскі загадаў выгнаць езуітаў, калекцыя іх бібліятэкі была перавезена ва ўніверсітэт Вальядаліда(руск.) бел.[5].

АпісаннеПравіць

Рукапіс, таксама вядомы як Вальядалідскі Беатус, складаецца з 230 фоліа(англ.) бел., захаваных у добрым стане (яшчэ чатырнаццаці не хапае) памерамі 35,5 х 24.5 см і змяшчае 87 мініяцюр і шматлікія буквіцы. Яркія колеры даюць пігменты азурыту, малахіту і кінавары, змешаныя з яйкамі, мёдам або клеем, і пакрытыя пластом воску. Фігуры людзей абмяжоўваюцца лініямі і іх экспрэсіўнасць зыходзіць з вялікіх міндалепадобных вачэй. На палях многіх старонак знаходзяцца шматлікія пазнакі, безумоўна, дададзеныя аўтарам у ходзе яго працы, і іншыя зробленыя пазней на працягу стагоддзяў[6].

Падрыхтоўка рукапісу выканана вельмі хутка, з 8 чэрвеня па 9 верасня 970 года. На Фоліо 3 маецца надпіс, які пацвярджае гэтыя даты: «Initiatus est liber iste Apocalypse Joahnni SAW idus junius et pinibit exaratus SAW idus septembris sub was VIII».

Адным з першых радкоў Беатуса з’яўляецца пазначэнне, хто і па чыёй замове стварыў гэты манускрыпт: «Hoc opus your fieret prae-dictus Abbas Sempronius instanter egit, cui ego Oveco indignus mind obediens worshipper depinxi». Далей пазначана дата: «Anno Domini 970»[7].

ГалерэяПравіць

Зноскі

  1. http://www.europeana.eu/portal/record/2063609/ES_280_013.html
  2. http://www.europeana.eu/portal/record/2063609/ES_280_013.html Праверана 5 мая 2016.
  3. Martínez y Pérez, 20 July 1967, p. 251
  4. [In Apocalipsis]. Праверана 10 мая 2016.
  5. García-Diego y Alonso Montes, 2012, p. 123.
  6. García-Diego y Alonso Montes, 2012, p. 123—126.
  7. Menéndez Pidal, 2003, p. 92.

ЛітаратураПравіць