Вільня (рака)

рака ў Беларусі і Літве

Вільня, Вілейка[1] (літ.: Vilnia, Vilnelė) — рака ў Гродзенскай вобласці Беларусі і Літве, левы прыток ракі Вілія (Нярыс).

Вільня, Вілейка
літ. Vilnia, Vilnelė
Vilnia.jpg
Характарыстыка
Даўжыня 82 км
Басейн 633 км²
Расход вады 5,6 м³/с (у межах Вільнюса)
Вадацёк
Выток  
 • Каардынаты 54°33′27″ пн. ш. 25°44′11″ у. д.HGЯO
Вусце Вілія
 • Месцазнаходжанне Вільнюс
 • Каардынаты 54°41′20″ пн. ш. 25°17′32″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Водная сістэма Вілія → Нёман → Балтыйскае мора
Беларусь Гродзенская вобласць
Літва Вільнюскі павет
Краіны
physical
выток
выток
вусце
вусце
physical
выток
выток
вусце
вусце
Commons-logo.svg Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы

Даўжыня ракі 82 км. Плошча вадазбору 633 км². Пачынаецца на паўночны захад ад вёскі Кемяны Ашмянскага раёна, на працягу 13 км у вярхоўі цячэ па мяжы Астравецкага і Ашмянскага раёнаў Беларусі з Літвой, астатнія 69 км па тэрыторыі Літвы. Упадае ў Вілію ў Вільнюсе. Сярэдні расход вады ў межах Вільнюса складае 5,6[1] м³/с.

Новая літоўская форма назвы Vilnelė ўяўляе сабою кальку польскай памяншальнай формы Wilenka. Па некаторых меркаваннях, назва звязаная з літоўскім vilnis – «хваля». У Літве вядомы шэраг прыродных аб'ектаў (рэкі, азёры, балоты), назвы якіх утвораны ад гэтага кораня[2].

У ніжнім цячэнні на берагах Вільні знаходзіцца Бельмонт — вядомы турыстычны цэнтр Усходняй Літвы.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 1. Ааліты — Гасцінец / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ ім. Петруся Броўкі, 1983. — 575 с., іл. — 10 000 экз.
  2. Vanagas A. Lietuvių hidronimų etimologinis žodynas. Vilnius, 1981. P. 384.

ЛітаратураПравіць

  • Блакітная кніга Беларусі : Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-85700-133-1.