Ганна Іванаўна (імператрыца расійская)

(Пасля перасылкі з Ганна Іаанаўна)

Ганна Іва́наўна[7] (17 (27) лютага 169317 (28) кастрычніка 1740) — расійская імператрыца (з 1730) з дынастыі Раманавых.

Ганна Іванаўна
Louis Caravaque, Portrait of Empress Anna Ioannovna (1730).jpg
Imperial Monogram of Empress Anna of Russia.svg
Сцяг Імператрыца Усерасійская
15 (26) лютага 1730 — 17 (28) кастрычніка 1740
Каранацыя 28 красавіка (9 мая) 1730
Папярэднік Пётр II
Пераемнік Іван VI
Сцяг Герцагіня-кансорт Курляндыі і Семігаліі Сцяг
1698 — 1730
Папярэднік Елізавета Сафія Брадэнбургская
Пераемнік Іаана Магдаліна Саксен-Веінсенфелская
Нараджэнне 28 студзеня (7 лютага) 1693[1][2][3]
Смерць 17 (28) кастрычніка 1740[1][2][5] (47 гадоў)
Месца пахавання
Род Дынастыя Раманавых
Бацька Іван V, цар і вялікі князь усяе Русі[2][5][…]
Маці Праскоўя Фёдараўна Салтыкова[d][2][5][1]
Муж Фрыдрых Вільгельм Курляндскі[d][5][2][6]
Веравызнанне Праваслаўная Царква
Дзейнасць палітык
Аўтограф Signed By Anna Ivanovna.png
Манаграма Манаграма
Узнагароды
ордэн Святога апостала Андрэя Першазванага ордэн Святой Кацярыны I ступені ордэн Святога Аляксандра Неўскага
Лагатып Вікісховішча Ганна Іванаўна на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Дом Раманавых (да Пятра III)
Раман Юр'евіч Захар'ін
Анастасія,
жонка Івана IV Грознага
Фёдар I Іаанавіч
Мікіта Раманавіч Захар'ін
Фёдар Мікіціч
(патрыярх Філарэт)
Міхаіл Фёдаравіч
Аляксей Міхайлавіч
Аляксей Аляксеевіч
Соф’я Аляксееўна
Фёдар III
Іван V
Ганна Іванаўна
Кацярына Іаанаўна
Ганна Леапольдаўна
Іван VI
Пётр I Вялікі
(2-я жонка Кацярына I)
Аляксей Пятровіч
Пётр II
Ганна Пятроўна
Пётр III
Лізавета Пятроўна
Аляксандр Мікіціч
Міхаіл Мікіціч
Іван Мікіціч
Мікіта Іванавіч

Другая дачка цара Іаана V (суправіцеля цара Пятра I) ад Праскоўі Фёдараўны Салтыковай. Была выдадзена замуж у 1710 за герцага Курляндскага Фрыдрыха Вільгельма; зрабішыся ўдавой праз 4 месяца пасля вяселля, засталася ў Курляндыі. Пасля смерці Пятра II была запрошана ў 1730 на расійскі прастол Вярхоўным тайным саветам як манарх з абмежаванымі паўнамоцтвамі, але забрала ўсю ўладу, разагнаўшы Вярхоўны савет. Час яе кіравання пазней атрымаў назву біронаўшчына паводле імені яе фаварыта Эрнста Бірона.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Анна Иоанновна // Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. АндреевскийСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1890. — Т. Ia. — С. 792–797.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Д. Корсаков Анна Иоанновна // Русский биографический словарьСПб.: 1900. — Т. 2. — С. 158–178.
  3. Anna Ivanovna // Nationalencyklopedin — 1999.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118649507 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 А. Кр. Анна Іоанновна // Энциклопедический лексиконСПб.: 1835. — Т. 2. — С. 320–323.
  6. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  7. Напісанне Ганна Іванаўна ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.5., Мн., 1997, С.28.

СпасылкіПравіць