Зелімхан Абдулмуслімавіч Яндарбіеў

(Пасля перасылкі з Зелімхан Яндарбіеў)

Зелімха́н Абдулмуслімавіч Яндарбіеў (чач.: Йандарби́н Іабду́л-Муслима́н кІа́нт Зели́мха; 1952—2004) — чачэнскі паэт, драматург пісьменнік і палітык.

Зелімхан Яндарбіеў
Зелімхан Яндарбіеў
2-і прэзідэнт Чачэнскай Рэспублікі Ічкерыя
21 красавіка 1996 — 12 лютага 1997
Папярэднік Джахар Дудаеў
Пераемнік Аслан Масхадаў
 
Партыя Вайнахская дэмакратычная партыя
Адукацыя
Дзейнасць паэт, пісьменнік, дзіцячы пісьменнік, палітык
Член у
Веравызнанне Іслам
Нараджэнне 12 верасня 1952(1952-09-12)
Смерць 13 лютага 2004(2004-02-13)[1] (51 год)
Род Келой
Дзеці 2 сыны, 3 дачкі
 
Ваенная служба
Камандаваў Узброеныя фарміраванні Чачэнскай Рэспублікі Ічкерыя[d]
Бітвы

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў 1952 годзе ў Казахстане. У 1981 годзе скончыў вучобу ў Чачэна-Інгушскім дзяржаўным універсітэце. У маі 1990 года стварыў партыю (Вайнахская дэмакратычная партыя), якая павінна была садзейнічаць стварэнню чачэна-інгушскай незалежнай дзяржавы. Прымаў чынны ўдзел у чачэнскім незалежніцкім руху. Пасля смерці Джахара Дудаева з 1996 па 1997 год выконваў абавязкі прэзідэнта Ічкерыі. Прымаў удзел у вайне з Расіяй. У 2001 годзе стаў паслом Ічкерыі ў Афганістане. Пасля звяржэння ўлады талібаў у Афганістане ад’ехаў у Катар. Там жыў да 2004 года, калі яго забілі расійскія служачыя праз падрыў яго аўтамабіля[2].

ТворчасцьПравіць

Напісаў верш «Сумленне» на смерць Васіля Быкава[3]. Аўтар верша «Беларус», прысвечаны Зянону Пазняку[4].

ТворчасцьПравіць

  • Зелімха Яндарбі. Сэрца майго святыня / пераклад Рыгора Барадуліна. — Вільня: «Gudas», 2005. 148 с.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #128943742 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 27 красавіка 2014.
  2. У Катары забіты Зэлімхан Яндарбіеў. Радыё «Свабода» (13 лютага 2004). Праверана 23 красавіка 2014.
  3. Творы, прысвечаныя Васілю Быкаву. bykau.info. Праверана 23 красавіка 2014.
  4. Зелімха Яндарбі. Сэрца майго святыня./ пераклад Рыгора Барадуліна. — Вільня: «Gudas», 2005. — с.102-103