Адкрыць галоўнае меню

Лейшманіі (ад імя У. Лейшмана) — род жгуцікавых, якія выклікаюць лейшманіёзы. Пераносчыкамі лейшманій з'яўляюцца маскіты з роду Phlebotomus ў Старым Свеце, і з роду Lutzomyia ў Новым Свеце. Натуральным рэзервуарам розных відаў служаць пазваночныя жывёлы, якія адносяцца да шасці атрадаў млекакормячых і яшчаркі; зрэшты, на падставе ізаферментнага аналізу паразітаў яшчарак было прапанавана вылучыць у асобны род атрада трыпанасамацід — Sauroleishmania. Лейшманіі ў асноўным паразітуюць у клетках грызуноў, сабак і людзей, але таксама адзначаны выпадкі паразтавання ў даманаў, котак і коней. У Новым Свеце інфекцыя сустракаецца ў апосума, ляніўца і браняносцаў; зарэгістраваныя выпадкі лейшманіёза ў кенгуру ў Аўстраліі. Паводле ацэнак СААЗ ад пачатку 1990-х, на лейшманіёзы хворыя каля 12 мільёнаў чалавек у 88 краінах.

Лейшманіі
Leishmania major promastigotes.jpg
Прамасціготы Leishmania major
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Leishmania Ross, 1903

Віды
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  5658
EOL  12153535

Зноскі

  1. Kuhls K. et al. (2005). "Analysis of ribosomal DNA internal transcribed spacer sequences of the Leishmania donovani complex". Microbes and Infection 7 (11-12): 1224–34. PMID 16002315. 
  2. Lukeš J. et al. (2007). "Evolutionary and geographical history of the Leishmania donovani complex with a revision of current taxonomy". Proceedings of the National Academy of Sciences 104 (22): 9375–80. doi:10.1073/pnas.0703678104. http://www.pnas.org/content/104/22/9375.abstract. 
  3. Schönian G. et al. (2008). "Leishmaniases in the Mediterranean in the era of molecular epidemiology". Trends in Parasitology 24 (3): 135–42. doi:10.1016/j.pt.2007.12.006. http://www.sciencedirect.com/science/article/B6W7G-4RTCPSJ-1/2/19570b1f75ba16fd747f885e39dfdd14. 

ЛітаратураПравіць

  • БЭ ў 18 тамах., Т.9. Мн., 1999, С.192 // Лейшманіі