Магнус Эрыксан (шведск.: Magnus Eriksson; 13161 снежня 1374) — шведскі кароль у 1319-63 (фармальна да 1371), нарвежскі кароль у 1319-55. Вёў няўдалую вайну з Ноўгарадам (1348-51). Выдаў першы агульнашведскі звод законаў (Ландслаг). Умацаванне каралеўскай улады пры Магнусе Эрыксане выклікала супраціўленне буйных феадалаў і царквы. У ходзе барацьбы з імі і іх стаўленікам Альбрэхтам Мекленбургскім Магнус Эрыксан пазбавіўся шведскага прастолу (нарвежскую карону перадаў яшчэ раней сыну Хокану).

Магнус Эрыксан
шведск.: Magnus Eriksson
Магнус Эрыксан
Пячатка Магнуса Эрыксана
Blason Magnus IV de Suède.svg
Кароль Швецыі
8 ліпеня 1319 — люты 1364
(пад імем Магнус II)
Каранацыя 21 ліпеня 1336, Шаблон:Месца каранацыі
Суправіцель Эрык XII (1356 — 21 чэрвеня 1359)
Папярэднік Біргер Магнусан
Пераемнік Альбрэхт Мекленбургскі
сцяг
Кароль Нарвегіі
жнівень 1319 — 15 жніўня 1343
(пад імем Магнус VII)
Каранацыя 21 ліпеня 1336, Шаблон:Месца каранацыі
Папярэднік Хокан V
Пераемнік Хокан VI
 
Дзейнасць палітык
Веравызнанне хрысціянства
Нараджэнне 1316(1316)
Смерць 1 снежня 1374(1374-12-01)
Пахаванне
Род Фолькунгі
Бацька Эрык Магнусан, герцаг Сёдэрманландскі
Маці Інгеборга, прынцэса Нарвегіі
Жонка Бланка Намюрская
Дзеці Эрык XII
Хокан VI
Партрэт Магнуса са зборніка шведскіх законаў, 1350-я гг.


Папярэднік:
Біргір I Магнусан
Кароль Швецыі
13191362
Пераемнік:
Хокан Магнусан
Папярэднік:
Хокан V Святы
Кароль Нарвегіі
13191343