Адкрыць галоўнае меню
Рагачоўская правінцыя
Coat of Arms of Russian Empire.svgПравінцыя Расійскай імперыі
Цэнтр Рагачоў
Утворана 1772
Скасавана 1775
Плошча 1426 тыс. дзесяцін
Пераемнасць:
Вялікае Княства Літоўскае
Расійская імперыя

Рагачоўская правінцыя - адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на Беларусі ў складзе Магілёўскай губерні ў 17721776 гг. Цэнтр – г.Рагачоў. Паводле ўказа ад 2 жніўня 1773 г. падзялялася на Рагачоўскі, Гомельскі і Чачэрскі. Плошча каля 1426 тыс. дзесяцін, 105 сёл, 473 вёскі (у 1774 г. – 114 420 чалавек), 11 мястэчак (4 747 чалавек). На тэрыторыі правінцыі былі 23 староствы з 50 547 сялянамі мужчынскага полу, буйнейшыя з іх – Гомельскае (2553 дымы, 23 504 чалавек, 250 982 дзесяцін зямлі) і Чачэрскае (1057 дымоў, 9181 чалавек, 96 535 дзесяцін зямлі). З Чачэрскага староства, падараванага беларускаму генера-губернатару З.П.Чарнышову, 5 лютага 1774 г. утвораны першы ў Расійскай імперыі маярат.

ЛітаратураПравіць

  • Анішчанка, Я. Рагачоўская правінцыя / Яўген Анішчанка // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. — С. 41. — ISBN 985-11-0214-8.

Гл. таксамаПравіць

СпасылкіПравіць