Адкрыць галоўнае меню

Сойм Вялікага Княства Літоўскага

Вальны сойм — саслоўна-прадстаўнічы орган Вялікага Княства Літоўскага ў XV — першай палове XVI стагоддзяў. Насіў арыстакратычны характар. Дамінуючае становішча мелі буйныя землеўладальнікі. Пасля заключэння у 1569 годзе Люблінскай уніі большасць з тых, хто меў права прымаць удзел у працы сейма Вялікага княства Літоўскага, атрымалі месца ў аб'яднаным сойме Рэчы Паспалітай.

УзнікненнеПравіць

Складванне сейма як саслоўна-прадстаўнічага органа мае карані ў вечавых традыцыях і звязана з развіццём саслоўнай сістэмы Вялікага княства Літоўскага ў XIV-XVI стагоддзях. Традыцыя склікання сходаў і з'ездаў прадстаўнікоў прывілеяваных саслоўяў паўстала на месцах збору агульназемскага сходаў. У аснове з'ездаў ляжала ўяўленне аб роўнасці ўсіх прадстаўнікоў вышэйшага саслоўя (шляхты), заснаванае на агульным для князёў, паноў і рыцарства праве на валоданне зямлёй на аснове рыцарскага права. Ператварэнне з'ездаў ваеннаслужылых насельніцтва ў прадстаўнічы орган шляхецкага саслоўя адбылося на фоне афармлення правоў ім прывілеяў шляхты, у той жа час пастановы сейма абмяжоўвалі ўладу вялікага князя[1].

Зноскі

  1. Радаман А. Сойм // Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя у 3 т. — Мн.: БелЭн, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — С. 606—611. — 788 с. — ISBN 985-11-0378-0.

ЛітаратураПравіць