Адкрыць галоўнае меню

Сухапутныя войскі Расійскай Федэрацыі — адзін з трох відаў войскаў Узброеных сіл Расіi, прызначаны для вядзення ваенных (баявых) дзеянняў пераважна на сушы.

СВ УС РФ
Гады існавання з 1992 года
Краіна Сцяг Расіі Расія
Тып сухапутныя войскі
Колькасць 280 000
Удзел у Прыднястроўскі канфлікт
Грамадзянская вайна ў Таджыкістане
Першая чачэнская вайна
Другая Чачэнская вайна
Пяцідзённая вайна
Сiрыйскi канфлікт

Агульные звесткiПравіць

СВ УС Расіі складаюцца з органаў кіравання, арганізацый, устаноў, прадпрыемстваў і фарміраванняў родаў войскаў (мотастралковых і танкавых войскаў, ракетных войскаў і артылерыі, войскаў СПА) і спецыяльных войскаў (выведвальных, сувязі, РЭБ, інжынерных, РХБ абароны, тэхнічнага забеспячэння, аховы тылу, часцей і арганізацый тылу) і службаў УС. З’яўляюцца найбольш шматлікім і разнастайным па ўзбраенні і спосабам баявых дзеянняў відам Узброеных сіл Расійскай Федэрацыі. Прызначаныя для адлюстравання агрэсіі суперніка на кантынентальных тэрыторыях ваенных дзеянняў, абароны тэрытарыяльнай цэласнасці і нацыянальных інтарэсаў Расiі[1].

ГiсторыяПравіць

Сухапутныя войскі былі створаны ў маі 1992 года ў якасці пераемніка Сухапутных войскаў УС СССР. На першапачатковым этапе стварэння ў РФ уласных узброеных сіл, Сухапутныя войскі, у тым ліку, сутыкнуліся з шэрагам праблем аб’ектыўнага характару. Па-першае, Сухапутныя войскі як і ў цэлым Узброеныя сілы ва ўмовах распаду СССР сутыкнуліся з агульным крызісам недафінансавання. Па-другое, у кіраўніцтве краіны ў той час не мелася адзінага дакладнага ўяўлення пра тое, якімі павінны быць Узброеныя сілы РФ у цэлым, і Сухапутныя войскі як іх састаўная частка.

Сухапутныя войскі Расіі ў 90-я ўдзельнічалі ў аднаўленні канстытуцыйнага парадку ў Чачэнскай Рэспубліцы, што выявіла шматлікія недахопы першых ваенных рэформ у РФ. Так, ва ўмовах адсутнасці ў Сухапутных войсках укамплектаваных па поўным складзе частак, камандаванне вымушана было фармаваць зводныя часткі, камплектуючы іх злучэннямі з розных частак з усёй краіны.

Ва ўмовах нарастаючага крызісу даверу да войска 16 мая 1996 года Прэзідэнт РФ падпісаў указ № 722 «Аб пераходзе да камплектаванню пасадаў радавога і сяржанцкага складу УС і іншых войскаў РФ на прафесійнай аснове»[2], якія планавалі пераход арміі на прафесійную аснову да 2000 году.

Да 1998 года ў Сухапутных войсках сфарміраваны 3 новыя паўнавартасныя дывізіі i 4 брыгады, якія цалкам былі ўкамплектаваны асабістым складам.

У 2003 годзе пры міністры абароны РФ С. Б. Іванаве быў прапанаваны новы план рэфармавання, згодна з якім усе часткі і злучэнні пастаяннай гатоўнасці павінны былі быць пераведзены на кантрактны спосаб камплектавання, астатнія ж часткі і злучэнні, базы захоўвання, а таксама ваенныя ўстановы камплектаваліся б вайскоўцамі па прызыву. Але пры гэтым сістэма мабілізацыйнага разгортвання так і заставалася без зменаў. Праграма ж поўнага перакладу частак пастаяннай гатоўнасці на кантракт была сарвана з-за недахопу рэсурсаў.

Такім чынам, да 2008 года хоць і былі дасягнуты пэўныя станоўчыя зрухі ў рэфармаванні арміі, аднак ні адна рэформа так і не была даведзена да канца.

Узброены канфлікт у Паўднёвай Асеціі 2008 г. паскорыў прыняцце кіраўніцтвам краіны і ваенным ведамствам канчатковага рашэння аб адмове ад мабілізацыйнай сістэмы, якая існавала яшчэ з савецкіх часоў, і неабходнасці стварэння ў Сухапутных войсках часцей і злучэнняў, здольных у максімальна кароткія тэрміны вырабіць разгортванне і баявое вылучэнне да месца выканання задачы.

У 2010 годзе быў зменены ваенна-адміністрацыйны падзел РФ шляхам скасавання ўсіх шасці ваенных акругаў са стварэннем чатырох узбуйненых ваенных акругаў (Аб’яднаных стратэгічных камандаванняў): Заходняга, Паўднёвага, Цэнтральнага і Усходняга, прычым пад кіраванне новых акругаў таксама былі перададзеныя сілы ВПС і СПА, і флаты. Колькасць упраўленняў армій пры гэтым было даведзена да 10[3].

УзбраеннеПравіць

Сухапутныя войскі Расійскай Федэрацыі абсталёўваюцца пераважна тэхнікай расійскай і савецкай вытворчасці. У іх склад уваходзіць буксіруемая і самаходная артылерыя (гарматы, гаўбіцы, мінамёты, рэактыўныя сістэмы залпавага агню ад 122 да 300 мм), танкі, бронетранспарцёры, браняваныя выведвальныя машыны, баявыя машыны пяхоты, самаходныя СТРК, сродкі СПА складаюцца з гарматных, зенітных , ракетных і ракетна-гарматных комплексаў блізкага, малога, сярэдняга і далёкага радыуса дзеяння. Транспартныя патрэбы задавальняюцца грузавікамі і лёгкімі ўтылітарнымі ўседарожнікамi. На ўзбраенні маюцца таксама выведвальныя беспілотнікі.

Стралковая ўзбраенне складаецца з аўтаматычных і ручных гранатамётаў; рэактыўных гранат і агнямётаў; пераносных супрацьтанкавых і зенітных ракет; пісталетаў; штурмавых, снайперскіх і буйнакаліберных вінтовак; ручных, адзіных і буйнакаліберных кулямётаў.

Зноскі

  1. Сухопутные войска (руск.) . Архівавана з першакрыніцы 9 сакавіка 2013. Праверана 28 лютага 2013.
  2. Красная звезда. 18 мая 1996
  3. Некоторые черты нового облика

СпасылкiПравіць