Ульрыка Фрэдрыка Паш (шведск.: Ulrika Fredrika Pasch; 10 ліпеня 1735, Стокгольм — 2 красавіка 1796) — шведская мастачка, партрэтыстка і мініяцюрыстка жанра ракако, член Шведскай Каралеўскай акадэміі свабодных мастацтваў.

Ульрыка Паш
шведск.: Ulrika Pasch
Фатаграфія
Імя пры нараджэнні Ulrika Fredrica Pasch
Дата нараджэння 10 ліпеня 1734(1734-07-10)[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 2 красавіка 1796(1796-04-02)[2][3] (61 год)
Месца смерці
Грамадзянства
Бацька Лорэнц Паш Старэйшы[d][2]
Род дзейнасці мастачка
Жанр партрэт
Мастацкі кірунак ракако
Член у
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Нарадзілася ў сям’і шведскага мастака-партрэтыста Лорэнца Паша Старэйшага (1702—1766) і Ганны Хелены Бэкман. Дзед, мастак Данкварт Паш пераехаў у Стакгольм з Любека і валодаў мастацкай студыяй. Пасля яго смерці ў 1927 годзе студыяй распараджалася бабуля з бацькавага боку Джудзіт Ларсдотэр, пакуль маёмасць не перайшла да дзядзькі Ульрыкі, Ёхана Паша[5]. Старэйшыя браты Ёхан Паш Малодшы, Лорэнс Паш Малодшы і стрыечная сястра Маргарэт Стахфель таксама былі мастакамі.

З дзяцінства Ульрыка валодала талентам да малявання і жывапісу. Як і брат Ларэнса, вучылася ў свайго бацькі. У 1750-х гадах, калі Ларэнс навучаўся за мяжой на стыпендыю, кар’ера бацькі-жывапісца рэзка пагоршылася, таму што ён не мог адаптавацца да папулярнага тады стылю ракако. Пасля смерці маці ў 1756 Ульрыка стала ахмістрыняй у доме ювеліра Густава Стафеля, мужа яе цёткі. Ён звярнуў увагу на талент 15-гадовай дзяўчыны і даў ёй магчымасць практыкавацца ў жывапісе. У выніку яна праз шэсць гадоў стала прафесійнай партрэтысткай і магла матэрыяльна дапамагаць бацьку і малодшай сястры Хедвіг Луізе. Пасля смерці бацькі ў 1766 Ульрыка, забраўшы да сябе сястру, адкрыла ўласную студыю[6].

Да часу вяртання брата ў Стакгольм у 1766 годзе яна ўжо больш за 10 гадоў была прафесійным мастаком і яе прэстыж як партрэтысткі быў высокі; да яе паступалі заказы як ад прадстаўнікоў заможнага сярэдняга класа, так і з арыстакратыі.

Ульрыка часта працавала з братам. Іх адносіны апісваюцца як супрацоўніцтва, заснаванае на ўзаемнай павазе і гармоніі. Яны дзялілі сваю студыю і дапамагалі адзін аднаму ў працы, а іх сястра Хедвіг Луіза вяла гаспадарку.

Пасля стварэння ў 1773 Каралеўскай Акадэміі свабодных мастацтваў яна стала першай жанчынай сярод акадэмікаў[7]. У Акадэмію яна была прынятая ў адзін дзень з братам. У Акадэміі лічылі, што яе членства больш, чым заслужана. Аднак, у адрозненне ад сваіх калегаў-мужчын, яна так і не атрымала пенсію ад каралеўскай сям’і, нягледзячы на неаднаразовыя звароты.

ГалерэяПравіць

Зноскі

  1. Ulrika Fredrika Pasch
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ulrica F Pasch — 1917.
  3. 3,0 3,1 Riddarholmens kyrkoarkiv, Död- och begravningsböcker, SE/SSA/0013/F I/1 (1738-1807), bildid: C0055345_00122 Праверана 26 жніўня 2020.
  4. artist list of the National Museum of Sweden — 2016.
  5. En mamsell i akademien. Ulrica Fredrica Pasch och 1700-talets konstvärld. av Anna Lena Lindberg, Stockholm: Signum, 2010. ISBN 978-91-86221-05-8
  6. Delia Gaze (January 1997). Dictionary of Women Artists: Artists, J-Z. Taylor & Francis. p. 49. ISBN 978-1-884964-21-3.
  7. Svenskt konstnärslexikon [Swedish Art dictionary] (in Swedish). Malmö: Allhems Förlag. 1952.
  На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.