Уэсекс (англ.: Wessex; стар.-англ.: Westseaxna rīce) — англасаксонскае каралеўства, якое сфарміравала Англію. Было заснавана саксамі у пачатку VI стагоддзя пры заваяванні Брытаніі. У 740 годзе трапіла пад уладу Мерсіі. У 825 годзе Эгберт, кароль Уэсекса, нанёс паражэнне Мерсіі і аб'яднаў пад сваёй уладай большую частку краіны, якая з таго часу пачала лічыцца Англіяй. Аднак ужо у канцы IX стагоддзя каралю Альфрэду Вялікаму пасля цяжкай барацьбы супраць нарманаў прыйшлося падпісаць дагавор аб перадзеле краіны (Уэсекс застаўся ў яго руках). З перыядам Альфрэда ў гістарычнай літаратуры звычайна звязваецца заканчэнне гісторыі Уэсекса і пачатак гісторыі Англіі.

каралеўства
Заходняе Саксонскае Каралеўства
стар.-англ.: Westseaxna Rīce
Сцяг невядома
Сцяг Герб
British kingdoms c 800.svg
Брытанія каля 800 года
< Flag of None.svg
< Flag of None.svg
< Saint Alban's cross.svg
< Flag of None.svg
< Flag of None.svg
Flag of England.svg >
519 — 927

Сталіца Вінчэстэр
Лондан
Мова(ы) Brythonic languages[d]
Афіцыйная мова West Saxon[d]
Рэлігія хрысціянства
Грашовая адзінка скіт[d]
Форма кіравання Абсалютная манархія
Commons-logo.svg Уэсекс на Вікісховішчы

У эпоху бронзавага веку на тэрыторыі Уэсекса існавала значная Уэсекская культура, якая пакінула вялікую колькасць помнікаў.

СпасылкіПравіць

Шаблон:Каралі Уэсекса