Адкрыць галоўнае меню

Чу́я (да зліцця з ракой Малая Чуя — Вялікая Чуя; руск.: Чу́я, Большая Чуя)[2][3] — рака ў Азіяцкай частцы Расіі, у Іркуцкай вобласці і Бураціі, правы прыток ракі Лена (басейн мора Лапцевых).

Чуя
руск.: Чуя
Характарыстыка
Даўжыня 512 км
Плошча басейна 18 400 км²
Басейн Лена → мора Лапцевых
Басейн рэк Паўночны Ледавіты акіян
Расход вады 206[1] м³/с (у вусці)
Вадацёк
Выток
 · Месцазнаходжанне хрыбет Сынныр
 · Каардынаты 56°33′51″ пн. ш. 110°33′11″ у. д.HGЯO
Вусце Лена
 · Месцазнаходжанне Мамска-Чуйскі раён, за 2740 км ад вусця Лены
 · Каардынаты 59°16′37″ пн. ш. 112°27′01″ у. д.HGЯO
Размяшчэнне
Краіна Flag of Russia.svg Расія
Рэгіён Іркуцкая вобласць, Бурація
Чуя (прыток Лены) (Расія)
выток
выток
вусце
вусце
Чуя (прыток Лены) (Іркуцкая вобласць)
выток
выток
вусце
вусце

Даўжыня ракі 512 км. Плошча вадазбору 18 400 км². Сярэдні расход вады ў вусці складае 206[1] м³/с, аб’ём сцёку — 6,502[1] км³/год. Выток ракі знаходзіцца на схілах хрыбта Сынныр. Працякае па Паўночна-Байкальскаму нагор’ю. Упадае ў Лену за 2740 км ад яе вусця[3]. Рэчышча Чуі пераважна ўрэзанае, з парогамі. Жыўленне ракі снегавое і дажджавое. Замярзае ў кастрычніку, вызваляецца ад лёду ў маі.

Асноўны прыток — Малая Чуя. Сярод прытокаў: Верхні Давакан, Якша, Амнундакан, Верхні Семнер, Ніжні Семнер, Куйкіпуры, Шаман, Дала, Унактыкан, Інмулінда, Ільгідзяк, Тулуках, Тыкша, Нерукан, Арляк, Малая Сасноўка, Малая Сехта, Вялікая Сехта, Чорная Рэчка, Лубжа (Верхняя Лубжа), Малая Барагда, Вялікая Барагда (Барагда), Вялікая Будуруеўка, Зімавейная і іншыя рэкі і ручаі[3].

Басейн Лены

Каля ракі знаходзіцца пасёлак Горна-Чуйскі[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Агафонова С. А. Рулёва С. Н. Чуя // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»(руск.) 
  2. Большой энциклопедический словарь: В 2-х т. / Гл. ред. А. М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1991. — Т. 1. — С. 646. — 863 с. — 2 000 000 экз. — ISBN 5-85270-042-8 (т. 1.).(руск.) 
  3. 3,0 3,1 3,2 Река Чуя (Бол. Чуя) // Государственный водный реестр РФ(руск.) ]

ЛітаратураПравіць

  • Чуя // Большой энциклопедический словарь: В 2-х т. / Гл. ред. А. М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1991. — Т. 1. — С. 646. — 863 с. — 2 000 000 экз. — ISBN 5-85270-042-8 (т. 1.).(руск.) ]

СпасылкіПравіць