Іван Андрэевіч Кіслякоў (1895, мястэчка Бобр, Аршанскі павет, Магілёўская губерня, цяпер Крупскі раён, Мінская вобласць — 1955, Амутнінск, Кіраўская вобласць, РСФСР) — беларускі вучоны-аграрнік, грамадскі дзеяч, публіцыст.

БіяграфіяПравіць

У снежні 1918 — сакавмку 1919 гг. настаўнічаў у мястэчку Бобр, пасля працаваў аграномам у Сенненскім павеце. У 1923 годзе скончыў Маскоўскі межавы інстытут. З чэрвеня 1923 года ў Наркамземе БССР, адначасова ў Інбелкульце. З 1925 года — дацэнт, з 1929 года — прафесар Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі. Старшыня Навуковага таварыства па вывучэнні Беларусі (Горкі). Распрацоўваў пытанні аграрнай палітыкі ў БССР, быў прыхільнікам хутарской і аднаасобнай формаў вядзення сельскай гаспадаркі. Арыштаваны 27.6.1930 годзе па справе «Саюза вызвалення Беларусі». Пастановай Калегіі АДПУ СССР ад 10.4.1931 высланы на 5 гадоў у Амутнінск. Пасля ссылкі жыў у Паўлаве-на-Ацэ, Вязьме. Мабілізаваны ў армію ў 1941 годзе; праз год камісаваны з-за хваробы. Жыў у Амутнінску. Рэабілітаваны 19.9.1960 года.

Навуковыя працыПравіць

  • Пасёлкі: Оптымум тэрыторыі і эфект землеўпарадкавання. Мн., 1928;
  • Характеристика типов сельского хозяйства БССР и их эволюция // Перспективный план развития сельского и лесного хозяйства БССР на 1925/26—1929/30 г. Мн., 1927.