Арганізацыя Дагавора аб калектыўнай бяспецы

(Пасля перасылкі з АДКБ)

Арганізацыя Дагавора аб калектыўнай бяспецы — ваенна-палітычны саюз, створаны дзяржавамі СНД на аснове Дагавора аб калектыўнай бяспецы (ДКБ), падпісанага 15 мая 1992 года. Дагавор падаўжаецца аўтаматычна кожныя пяць гадоў. Дагавор уступіў у дзеянне 20 красавіка 1994 года. На маскоўскай сесіі ДКБ 14 мая 2002 года было прынята рашэнне пра пераўтварэнне ДКБ у паўнавартасную міжнародную арганізацыю — Арганізацыю Дагавора аб калектыўнай бяспецы (АДКБ). 7 кастрычніка 2002 года ў Кішынёве падпісаны Статут і Дагавор аб прававым статусе АДКБ, якія ратыфікаваны ўсімі дзяржавамі-членамі АДКБ і ўступілі ў дзеянне 18 верасня 2003 года.

Арганізацыя Дагаворы пра калектыўную бяспеку
CSTOMap.png
Членства Сцяг Арменіі Арменія
Сцяг Беларусі Беларусь
Сцяг Казахстана Казахстан
Сцяг Кыргызстана Кыргызстан
Сцяг Расіі Расія
Сцяг Таджыкістана Таджыкістан
Сцяг Узбекістана Узбекістан
Аб'яднаны штаб Сцяг Расіі Масква
Тып арганізацыі Ваенна-палітычны саюз
Афіцыйныя мовы Руская
Кіраўнікі
Генеральны сакратар Сцяг Расіі Мікалай Бардзюжа
Начальнік Аб'яднанага штаба Сцяг Казахстана Булат Дарбекаў
Заснаванне
Падпісанне Дагавора аб калектыўнай бяспецы 15 мая 1992
Падпісанне Дагавора аб стварэнні АДКБ 7 кастрычніка 2002
Уваходжанне ў сілу Дагавора аб стварэнні АДКБ 18 верасня 2003
Афіцыйны сайт АДКБ
Commons-logo.svg Арганізацыя Дагаворы пра калектыўную бяспеку на Вікісховішчы

Краіны-удзельніцы: Расія, Беларусь (з 31 снежня 1993), Арменія, Казахстан, Кіргізія, Таджыкістан, Узбекістан. Таксама раней у АДКБ уваходзілі Азербайджан (з 24 верасня 1993 па 2 красавіка 1999), Грузія (з 9 верасня 1993 па 2 красавіка 1999). Свой удзел у арганізацыі часова перапыняў Узбекістан (з 2 красавіка 1999 па 16 жніўня 2006), 28 чэрвеня 2012 ён афіцыйна заявіў намеры выйсці з АДКБ.

АДКБ мае статус назіральніка ў Генеральнай Асамблее ААН.

4 лютага 2009 года ў Маскве лідэры краін Арганізацыі ўхвалілі стварэнне Калектыўных сіл аператыўнага рэагавання. Паводле падпісанага дакумента, Калектыўныя сілы аператыўнага рэагавання будуць выкарыстоўвацца для адбіцця ваеннай агрэсіі, правядзення спецыяльных аперацый па барацьбе з міжнародным тэрарызмам і экстрэмізмам, транснацыянальнай арганізаванай злачыннасцю, наркатрафікам, а таксама для ліквідацыі наступстваў надзвычайных сітуацый.