Адкрыць галоўнае меню

Андрэй Віктаравіч Мярзлікін

Андрэй Віктаравіч Мярзлікін (руск.: Андрей Викторович Мерзликин; нар. 8 лістапада 1968, Ліпецк, СССР) — расійскі памежнік, Герой Расійскай Федэрацыі, намеснік начальніка 12-й памежнай заставы Маскоўскага пагранічнага атрада Групы расійскіх памежных войскаў у Рэспубліцы Таджыкістан.

Андрэй Віктаравіч Мярзлікін
руск.: Андрей Викторович Мерзликин
Дата нараджэння 8 лістапада 1968(1968-11-08) (51 год)
Месца нараджэння
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Расія
Род войскаў Памежныя воскі
ФСБ РФ
Гады службы 1986—сучаснасць
Званне генерал-маёр
Камандаваў 12-я памежная застава Маскоўскага пагранічнага атрада Групы расійскіх памежных войскаў у Рэспубліцы Таджыкістан
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Герой Расійскай Федэрацыі
Order "For Merit to the Fatherland" IV class with Swords ордэн Мужнасці Medal of the Order "For Merit to the Fatherland" II class
Commons-logo.svg Андрэй Віктаравіч Мярзлікін на Вікісховішчы

Біяграфія і ваенная кар’ераПравіць

Нарадзіўся 8 лістапада 1968 г. у горадзе Ліпецку, рускi па нацыянальнасці. Скончыўшы сярэднюю школу № 17, паступіў у Ліпецкі металургічны інстытут. У 1986 годзе прызваны на тэрміновую вайсковую службу ў Памежныя войскі КДБ СССР. Служыў у Маскве на асобным кантрольна-прапускным пункце ў аэрапорце «Шарамеццева». Падчас тэрміновай службы ў 1987 годзе паступіў у Маскоўскае вышэйшае ваеннае каманднае вучылішча памежных войскаў, якое скончыў у 1992 годзе. Пасля заканчэння вучылішча служыў на Далёкім Усходзе, будучы начальнікам памежнай заставы «Iня». У 1993 годзе пераведзены ў Таджыкістан на пасаду намесніка начальніка 12-й заставы Маскоўскага пагранатрада Групы расійскіх пагранічных войскаў у Таджыкістане.

Бой 13 ліпеня 1993 годаПравіць

13 ліпеня 1993 года 14 груп баевікоў агульнай колькасцю да 250 чалавек з афганскай і таджыкскай тэрыторыі адначасова напалі на 12-ю заставу Маскоўскага пагранатрада, 45 памежнікаў і 3 мотастралкоў прынялі няроўны бой. Лейтэнант Мярзлікін прыняў камандаванне на сябе. У няроўным баі загінула больш за палову абаронцаў заставы, становішча пагаршала недахоп баепрыпасаў, таму Мярзлікін прыняў рашэнне прарывацца да асноўных сілам з акружэння. Вырвацца атрымалася 18 байцам, усе былі або параненыя, або кантужаны.

За мужнасць і гераізм, праяўленыя пры выкананні воінскага абавязку, указам Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі № 1050 ад 19 ліпеня 1993 года лейтэнанту Мярзлікіну Андрэю Віктаравічу было прысвоена званне Героя Расійскай Федэрацыі.

Далейшая службаПравіць

У далейшым працягваў службу ў пагранічных войсках РФ.

У цяперашні час генерал-маёр[1][2], намеснік начальніка Упраўлення па абароне канстытуцыйнага ладу і барацьбе з тэрарызмам 2-й службы ФСБ Расіі (г. Пяцігорск)[3].

УзнагародыПравіць

  • Герой Расійскай Федэрацыі (19 ліпеня 1993 года, медаль № 16);
  • ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені з мячамі;
  • 2 ордэны Мужнасці;
  • ордэн «За ваенныя заслугі»;
  • медалі, у тым ліку:
    • медаль ордэна «За заслугі перад Айчынай» II ступені з мячамі,
    • медаль «235 гадоў горада Пяцігорск»,
    • іншыя медалі.

Зноскі

СпасылкiПравіць