Адкрыць галоўнае меню
Аграгарадок
Жамчужны
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Насельніцтва
  • 3 600 чал. (2010)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 163
Аўтамабільны код
1
SOATO
1 204 815 036
Жамчужны на карце Беларусі ±
Жамчужны (Беларусь)
Жамчужны
Жамчужны (Брэсцкая вобласць)
Жамчужны

Жамчу́жны[1] (трансліт.: Žamčužny, руск.: Жемчужный) — аграгарадок[2] у Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Жамчужненскага сельсавета. Размешчаны за 12 км на захад ад Баранавіч, на аўтадарозе Новая МышВаўкавыск. Насельніцтва 3485 жыхароў, 1081 гаспадарка (2005).

ГісторыяПравіць

Узнік як жылая зона двух буйнейшых у рэспубліцы сельскагаспадарчых прадпрыемстваў — птушкафабрыкі «Дружба» і свінагадоўчага комплексу «Усходняе». Забудоўваецца паводле генплана 1979 г. (БелНДІдзіпрасельбуд, карэкціроўка 1982 г.) і праекту забудовы жылой зоны комплексу «Усходняе» (1980 г., «Белкалгаспраект»).

Да 1985 года пасёлак уваходзіў у склад Навамышскага сельсавета. З 18 сакавіка 1985 года цэнтр новаўтворанага Жамчужненскага сельсавета[3].

ЗабудоваПравіць

Пасёлак вызначаецца кампактнасцю забудовы, высокім узроўнем добраўпарадкаванасці (азеляненне, ізаляванасць жылой зоны ад гаспадарчай, забяспечанасць усімі відамі інжынернага абсталявання). Адна з асноўных кампазіцыйных восей — пр-т Будаўнікоў — перасякае пасёлак з поўначы на поўдзень. На захад ад яго ідуць шэсць вуліц (Грыцаўца і інш.).

Жылая зона складаецца з раёна малапавярховай секцыйнай (3—4-павярховыя шматкватэрныя дамы) і сядзібнай забудовы (двухпавярховыя 1—2-кватэрныя жылыя дамы з керамзіта-бетонных панэляў, дамы з маналітнага керамзітабетону, мансардавыя аднакватэрныя дамы драўляна-панэльнай канструкцыі, тры тыпы дамоў з цэглы). У раёне 3—4-павярховай забудовы, пры ўездзе ў пасёлак, фармуецца грамадскі цэнтр. Удалае спалучэнне кантрастных колераў у афарбоўцы дамоў (чырвоны і белы дамоў з цэглы, зялёны і тэракотавы — панэльных, жоўты і чорны — драўляных) стварае выразны сілуэт забудовы. Шырока выкарыстоўваюцца тэрасы, веранды, лоджыі, малыя формы дойлідства, групы дэкаратыўных дрэваў. У будаўніцтвеве ўжываюцца прагрэсіўныя індустрыяльна-паточныя метады.

Акрамя зборных жылых дамоў, у зоне сядзібнай забудовы ўпершыню ў рэспубліцы выкарыстаныя зборныя гаспадарчыя пабудовы, якія разам з гаспадарчымі праездамі вылучаныя ў асобныя комплексы, размешчаныя непадалёку ад кожнага дому. Вуліцы з бульварамі і малымі формамі дойлідства з'яўляюцца адначасова і зонамі адпачынку, кожная з іх адметная сваім аб'ёмна-прасторавым і каляровым вырашэннем. Вытворчая зона размешчаная на паўночны захад і захад ад пасёлку.

Зона адпачынку — сквер са стадыёнам і спартыўнымі пляцоўкамі побач з грамадскім цэнтрам, сквер з малымі формамі дойлідства, які прымыкае да ляснога масіву.

ІнфраструктураПравіць

Працуюць сядзіба выканкама сельсавета, аддзяленне сувязі, Дом культуры (мясцоваму ансамблю песні і танца ў 1986 годзе прысвоена ганаровая назва народнага), сярэдняя школа (у 1972 годзе адкрыты краязнаўчы музей)

НасельніцтваПравіць

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць