Адкрыць галоўнае меню

Кандрат Ільіч Карсалін (9 сакавіка (21 сакавіка) 1809, г. Слуцк — 1883 ?, г. Слуцк ?) — беларускі мастак. Акадэмік партрэтнага жывапісу пры Імператарскай Акадэміі мастацтваў[1].

Кандрат Ільіч Карсалін
Дата нараджэння: 21 сакавіка 1809(1809-03-21)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1883
Месца смерці:
Падданства: Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Грамадзянства:
Род дзейнасці: мастак
Жанр: пейзаж, партрэт, роспіс храмаў
Узнагароды: Акадэмік пейзажнага жывапісу
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Змест

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў сям'і мяшчан[2][3]. Атрымаў пачатковую хатнюю адукацыю[4]. Пачаў самастойна займацца іканапісам у 12-гадовым узросце, а з 14 пачаў працаваць памочнікам у мясцовых іканапісцаў[4]. Толькі ва ўзросце 20 гадоў атрымаў магчымасць паслухаць парады прафесійнага мастака, ім стаў Тамаш Гесэ, які прыбыў у Слуцк, каб стаць настаўнікам малявання[5][4].

З 1830-х жыў Арле[4], дзе ў 1835 годзе прадставіў свае працы на выстаўцы Акадэміі мастацтваў, у тым ліку партрэты генералмаёра Прытвіца і яго жонкі, графіні Зотавай, генерал-маёра Карпава і афіцэраў Елізаветградскага гусарскага палка(руск.) бел..

У 1836 Кандрат Карсалін стаў вольным слухачом Імператарскай Акадэміі мастацтваў у Санкт-ПецярбургуРГИА. Ф. 789. Оп. 14. 1856 г. Д. 72-К. Л. 21. Паколькі сродкаў на навучанне не хапала, а спроба атрымаць грашовую падтрымку не ўдалася, быў вымушаны пакінуць вучобу[4].

5 жніўня 1839 года Савет Акадэміі прысвоіў К. І. Карсаліну званне «свабоднага», «некласнага» мастака.

15 жніўня таго ж года быў залічаны кандыдатам на пасаду штатнага мастака 12-й(руск.) бел. Рускай духоўнай місіі ў Кітаі(руск.) бел. і у 1840 годзе прыбыў у Пекін, дзе і прабыў не больш трох гадоў[6]. Вярнуўся на радзіму раней абумоўленага тэрміну з-за хваробы.

Па вяртанні з Пекіна на некаторы час мастак пасяліўся ў Іркуцку[4]. З 1846 — у Санкт-Пецярбургу[7].

У 1861 годзе пры консульстве ў горадзе Хакадатэ(руск.) бел. быў пабудаваны сабор Уваскрасення, абразы для якога — «Дзяцінства Хрыста» і «Ушэсце Гасподняе» — стварыў Кандрат Карсалін[8].

ТворчасцьПравіць

Удзельнічаў у роспісе Сабора Святой роўнаапостальнай Марыі Магдаліны ў Варшаве(руск.) бел..

З карцін, створаных у Кітаі, вядомы толькі пейзаж «Від на загарадны палац у ваколіцах Пекіна»[1], які захоўваецца ў Рускім музеі ў Пецярбургу.

На карціне, напісанай каля 1860, гэта значыць праз шмат гадоў пасля вяртання мастака з Пекіна, паказаны Кітай, якім ён запомніўся К. І. Карсаліну: лугі і пашы, поля з зазелянелымі на іх пасевамі, пагоркі, пакрытыя расліннасцю, яры, пералескі, дарогі, якія бягуць у розных напрамках, возера з астраўком, акружанае зубчастай сцяной, у аддаленні, па схіле гары, сярод драўняных куп мільгаюць будынка мудрагелістых абрысаў — палацы імператарскай рэзідэнцыі Ваньшаушань(руск.) бел., каля самага гарызонта, у глыбіні празрыстых далечынь, разгортваецца панарама Пекіна. Карціна двойчы (у 1861 і 1867 гг.) паказвалася на выставах Акадэміі мастацтваў, а затым была падораная мастаком акадэмічнаму музею[9][10].

 
«Мікіта Фёдаравіч Мяснікоў». Іркуцкі абласны мастацкі музей(руск.) бел.

У экспазіцыі Іркуцкага абласнога мастацкага музея(руск.) бел. можна ўбачыць напісаны Карсаліным партрэт аднаго з мясцовых чыноўнікаў Мікіты Фёдаравіча Мяснікова. Да 1920 г. партрэт упрыгожваў скляпенні іркуцкага інстытута высакародных дзяўчын, адным з ахвярадаўцаў на пабудову будынка якога быў М. Ф. Мяснікоў. На партрэце ён намаляваны ў мундзіры камерцыйнага дарадцы, гузікі з гербам Томскай губерні. На шыі купецкія медалі за ахвяраванні, у пятліцы — Станіслаў 2-й ступені[11].

4 працы Карсаліна захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь[12].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Слуцкая палитра: Из фондов Слуцкого краеведческого музея: фотоальбом / сост., авт. текста Н. Г. Серик; фото В. А. Сибрикова — Минск: Літаратура і Мастацтва, 2010. — С. 5. — 64 с.
  2. РГИА. Ф. 789. Оп. 14. 1856 г. Д. 72-К
  3. НИАБ. Ф. 295. Оп. 1. Ед. хр. 3647. Л. 30 об. — 31
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Кандрат Ільіч Карсалін
  5. Токарев В. П. Художники Сибири. XIX век. Новосибирск, 1993. С. 56
  6. Русское искусство. Очерки о жизни и творчестве художников. Середина девятнадцатого века / Под. ред. А. И. Леонова. М., 1958. С. 552, 554
  7. НИАБ. Ф. 295. Оп. 1. Ед. хр. 3647. Л. 30 об. — 31
  8. …о другом семинаристе Иосифе… (руск.) 
  9. Лукин А. В. Медведь наблюдает за драконом. Образ Китая в России в XVII—XXI веках — М.: Восток-Запад : АСТ, 2007. — С. 64-65. — 598 [9] с, 16 л. ил. с.
  10. Меликсетов А. В. Социально-экономическая политика Гоминьдана в Китае (1929–1949) — М.: Наука, Главная редакция восточной литературы. — С. 248-249. — ISBN 1977248-249.
  11. Дом купца Н. Ф. Мясникова (руск.) 
  12. Новые биографические данные о художнике К. И. Корсалине (руск.) 

СпасылкіПравіць