Адкрыць галоўнае меню

Кукейноскае княства (лац.: Terra Kukonois, ням.: Fürstentum Kokenhusen) — удзельнае княства Полацкай зямлі ў 12-13 ст., сталіца — горад Кукенойс (цяпер пас. Кокнесэ, Латвія).

Кукейнойскае княства
Княства
Flag of None.svg
1180-я — 1208


Archbishopric of Riga.svg


Koknese.jpg
Варыяцыі тэрыторыі княства па розных гістарычных картах
Сталіца Кукейнос
Мова(ы) Латгальская, селонская, земгальская
Рэлігія Праваслаўе/Балтыйскае язычніцтва
Форма кіравання Манархія
Дынастыя Ізяславічы Полацкія
Князь кукенойскі
 - 12031208 Вячка

Асноўная крыніца па гісторыі княства «Хроніка Лівоніі» Генрыха Латвійскага. У пачатку 13 ст. ва ўладанні князя Вячкі, васала князя полацкага, дакладныя межы княства, а таксама час заснавання невядомыя.

Не атрымаўшы дапамогі ад полацкага сюзерэна, у 1205 годзе, Вячка перадаў палову (ці іншую частку) княства рыжскаму біскупу Альбрэхту фон Буксгеўдэну і атрымаў назад частку ў лен з абяцаннем абароны ад літоўцаў. У 1208 годзе Вячка спаліў Кукенойс і сышоў на Русь, тэрыторыя княства была цалкам занятая біскупам і ордэнам[1], але правы на яе яшчэ працяглы час заставаліся няпэўнымі.

Зноскі

  1. Генрих Латвийский. Хроника Ливонии. — С. 123—127.

ЛітаратураПравіць

  • Генрих Латвийский. Хроника Ливонии / Введение, перевод и комментарии С. А. Аннинского — 2-е изд. — М.—Л.: Издательство Академии Наук СССР, 1938. — 185 с.
  • Козлова Р. М. Забытые княжества Белой Руси: Кокна // Научные чтения, посвящённые Виктору Владимировичу Мартынову. Вып. 3. — Мн.: РИВШ, 2016. — 118 с. — С. 4-14.