Людміла Іванаўна Чалоўская

Людміла Іванаўна Чалоўская (нар. 25 верасня 1924, г. Магілёў — 7 лістапада 1943, Барысаў) — удзельніца партызанскага руху на Барысаўшчыне ў Вялікую Айчынную вайну.

Людміла Іванаўна Чалоўская
Род дзейнасці партызан
Дата нараджэння 25 верасня 1924(1924-09-25)
Месца нараджэння
Дата смерці 7 лістапада 1943(1943-11-07) (19 гадоў)
Месца смерці
Член у
Узнагароды і прэміі
ордэн Айчыннай вайны I ступені ордэн Айчыннай вайны I ступені

БіяграфіяПравіць

Нарадзілася 25 верасня 1924 года ў Магілёве ў сям’і ваеннаслужачага. Член ВЛКСМ з 1940 г. 3 1935 г. жыла ў Барысаве. Вясною 1941 года скончыла 8 класаў 2-й сярэдняй школы. 3 ліпеня 1941 г. член камсамольска-маладзёжнай групы Барысаўскага камуністычнага падполля. Распаўсюджвала лістоўкі, збірала зброю і боепрыпасы, звесткі аб размяшчэнні нямецкіх войск. 3 лютага 1942 г. разведчыца і сувязная партызанскага атрада імя Ф. Э. Дзяржынскага брыгады «Дзядзькі Колі», з ліпеня 1943 г. — у партызанскай спецыяльнай групе НКДБ СССР «Артур». Падтрымлівала сувязь з падпольнымі групамі ў Барысаве, перадавала ім міны, узрыўчатку для дыверсій, збірала звесткі разведкі для партызан, здабывала бланкі пашпартоў, удзельнічала ў арганізацыі ўцёкаў ваеннапалонных. Дом, дзе жыла маці Люсі ў Барысаве, быў явачнай кватэрай[en] партызанскіх сувязных і падпольшчыкаў.

3 кастрычніка 1943 г. пры выкананні чарговага задання Л. I. Чалоўская была схоплена гітлераўцамі і кінута ў Барысаўскую турму. Пасля катаванняў расстраляна ў ноч з 6 на 7.11.1943 г.

УзнагародыПравіць

Пасмяротна ўзнагароджана 2 ордэнамі Айчыннай вайны 1-й ступені.

ПамяцьПравіць

Імем адважнай партызанкі названы вуліца і піянерская дружына сярэдняй школы № 13 у Барысаве. У 1958 годзе ў Барысаве пастаўлены помнік Люсі Чалоўскай (скульптар С. Селіханаў, архітэктар Г. Калюжны).

ЛітаратураПравіць