Адкрыць галоўнае меню

Ліздзейка з дачкой на руінах храма Перуна

«Ліздзейка з дачкой на руінах храма Перуна» (польск.: Lizdejko na gruzach świątyni Peruna) — карціна Казіміра Альхімовіча, напісаная ў 1876 годзе. Створана паводле гістарычнай аповесці «Паята, дачка Ліздзейкі» (польск.: Pojata, córka Lezdejki), якая была напісана Феліксам Бернатовічам(польск.) бел. у 1826 г., але не мела такога шырокага грамадскага рэзанансу, як жывапісны твор. Палатно ўпершыню было выстаўлена ў 1876 годзе ў парыжскім салоне і мела вялікі поспех[1].

Казімір Альхімовіч. Ліздзейка з дачкой на крушнях храма Перуна.jpg
Казімір Альхімовіч
Ліздзейка з дачкой на руінах храма Перуна. 1876
польск.: Lizdejko na gruzach świątyni Peruna
Матэрыял Палатно
Тэхніка алей

АпісаннеПравіць

У аснову карціны была пакладзена легенда пра час, калі Ягайла пачаў сілай уводзіць хрысціянства на землях Літвы, знішчаючы язычніцкія ахвярнікі. На палатне паказаны самы складаны момант у жыцці вярхоўнага жраца Ліздзейкі — руйнавання храма Перуна. У цэнтры кампазіцыі постаць мудрага і велічнага старца ў доўгім адзенні, якая ўспрымаецца як сімвал болю, роспачы. Прыгажуня-дачка ўвасабляе светлыя пачаткі жыцця і надзеі. Іх чыстыя гарманічныя вобразы складаюць рамантычныя кантраст з руінамі храма, таемна-змрочным свяшчэнным дубовым гаем навокал[1].

К. Альхімовіч у сваім палатне ўздымаецца ды шырокага мастацкага абагульнення, паказваючы не толькі асабістую трагедыю чалавека, але пераломныя змены ў жыцці цэлага народа[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Марына Загідуліна. Казімір Альхімовіч як ілюстратар польскіх пісьменнікаў // Гісторыя, культуралогія, мастацтвазнаўства: Матэрыялы ІІІ Міжнар. кангрэса беларусістаў «Беларуская культура ў дыялогу цывілізацый» (Мінск, 21-25 мая, 4-7 снеж. 2000 г.). — Мн.: Беларускі кнігазбор, 2001. — ISBN 985-6638-35-6.