Мараўская марка
Мараўская марка (Мараўскае маркграфства) — марка, якая існавала на тэрыторыі Маравіі (у сучаснай Чэхіі).
Мараўская марка | |||||
---|---|---|---|---|---|
|
|||||
Краіна | |||||
Уваходзіць у | |||||
Адміністрацыйны цэнтр | |||||
Дата ўтварэння | 1182 | ||||
Дата скасавання | 1918 | ||||
Медыяфайлы на Вікісховішчы |
Перадгісторыя
правіцьПершапачаткова Мараўская марка — як і Усходняя марка, Карніёльская марка і Карантанская марка — была ўтворана на былых славянскіх землях, якія раней уваходзілі ў склад Вялікай Маравіі, калі гэта дзяржава напачатку X стагоддзя пала пад націскам венграў. Пасля таго, як у 955 годзе чэшскі князь Баляслаў I Грозны ў саюзе з усходне-франкскім каралём Атонам I у бітве на рацэ Лех разграміў венграў, Маравія была далучана да Чэшскага княства. У 955 годзе польскі князь Баляслаў I Храбры заваяваў Маравію і ўключыў яе ў склад сваёй дзяржавы, пакуль напачатку XI стагоддзя чэшскі князь Бржэціслаў I не адваяваў яе назад.
Мараўскія княствы
правіцьУ 1054 годзе князь Бржэціслаў I пастанавіў, што старэйшы ў родзе павінен кіраваць у Празе, а малодшыя атрымліваюць Маравію і павінны падпарадкоўвацца старэйшаму князю. Паводле гэтага старэйшы сын Бржэціслава, Спытыгнеў II, стаў у 1055 годзе князем Чэхіі, а Маравія была падзелена на 2 часткі, якія атрымалі другі і трэці сын Бржэціслава. Ураціслаў атрымаў частку Маравіі са сталіцай у Оламаўцы (Оламаўцкае княства), Конрад у выніку частку Маравіі са сталіцай у Брно, якая склала Брненскае княства. Пазней з яго вылучылася Зноемскае княства.
Утварэнне маркграфства
правіцьСтвораны ў 1182 годзе імператарам Фрыдрыхам I Барбаросай тытул маркграфа Маравіі атрымаў Конрад II Ота, які аб'яднаў у сваіх руках 3 мараўскія княствы. Паводле Сіцылійскай Залатой булы, якую даў у 1212 годзе імператар Фрыдрых II, маркграф Маравіі Уладзіслаў Індржых, брат караля Пржэмысла Отакара I, атрымаў шэраг прывілеяў. Маравія пры гэтым лічылася ленам караля Чэхіі, які пры адсутнасці спадчыннікаў у маркграфа пасля яго смерці вярталася да караля.
Пад уладай Габсбургаў
правіцьПасля таго, як у 1526 годзе чэшскі трон атрымаў у спадчыну Фердынанд I Габсбург, Маравія стала часткай Габсбургскай манархіі. Апошні раз Маравія кіравалася асобна ад Чэхіі ў 1608 годзе, калі яна падтрымала Мацвея ў яго барацьбе супраць імператара Рудольфа II. Пасля таго, як у 1611 годзе Рудольф саступіў трон Мацвею, Маравія стала кіравацца непасрэдна з Вены, а тытул маркграфа Маравіі быў далучаны да тытулатуры караля Багеміі.
З 1867 годзе маркграфства Маравія стала кароннай зямлёй у складзе Цыслейтаніі — аўстрыйскай часткі Аўстра-Венгрыі.