Мікалай Іванавіч Друцкі-Любецкі

(пам. каля 1670) стольнік мсціслаўскі

Мікалай Іванавіч Друцкі-Любецкі (нар. да 1633 — пам. паміж 9 чэрвеня 1668 і 4 чэрвеня 1671[5]) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

Мікалай Іванавіч Друцкі-Любецкі
стольнік мсціслаўскі[d]
Нараджэнне не пазней за 1633
Смерць не раней за 29 ліпеня 1668 і не пазней за 3 мая 1670
Род Друцкія-Любецкія
Бацька Іван Рыгоравіч Друцкі-Любецкі[1]
Маці Н з Лавейкаў[d][2]
Жонка Крысціна са Статкевічаў[d][3][4]
Дзеці Шыман Друцкі-Любецкі[4], Багдан Казімір Друцкі-Любецкі[d][4] і Тэадор Друцкі-Любецкі[d][4]
Веравызнанне праваслаўе[3]

Біяграфія

правіць

Прадстаўнік роду Друцкіх-Любецкіх герба «Друцк»[6]. Нарадзіўся ў сям’і Івана (Яна) Рыгоравіча, падстарасты аршанскага (16211640), і ягонай першай жонкі N. Лавейка[5].

Стольнік мсціслаўскі (1668)[5].

Валодаў маёнткамі Лунін і Пагост у Пінскім павеце, праз шлюб з Крысцінай Статкевіч-Заверскай, дачкой Багдана Статкевіча, набыў вялікі маёнтак Любавічы ў Аршанскім павеце[6].

Сям’я

правіць

У шлюбе з Крысцінай Багданаўнай Статкевіч-Заверскай (пам. да 4 чэрвеня 1671), дачкой кашталяна навагрудскага Багдана Статкевіча, меў трох сыноў[5]:

Сыны ў дзяцінстве знаходзіліся пад апекай ваяводы троцкага князя Марцыяна Агінскага, маршалка вялікага літоўскага князя Гілярыя Палубінскага, пісара літоўскага князя Міхала Друцкага-Сакалінскага[5].

Зноскі

  1. Глінскі Я. С. Князі Друцкія-Любецкія ў канцы XVI – XVII ст.: радавод, маёмаснае становішча, грамадска-палітычная дзейнасць // АрхіварыусДзяржкамархіў, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі, 2016. — вып. 14. — С. 337.
  2. Глінскі Я. С. Князі Друцкія-Любецкія ў канцы XVI – XVII ст.: радавод, маёмаснае становішча, грамадска-палітычная дзейнасць // АрхіварыусДзяржкамархіў, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі, 2016. — вып. 14. — С. 336.
  3. а б Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego : spisy. T. 9, Województwo mścisławskie XVI-XVIII wiek / пад рэд. А. РахубаWarszawa: 2019. — С. 175. — ISBN 978-83-65880-76-5
  4. а б в г Глінскі Я. С. Князі Друцкія-Любецкія ў канцы XVI – XVII ст.: радавод, маёмаснае становішча, грамадска-палітычная дзейнасць // АрхіварыусДзяржкамархіў, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі, 2016. — вып. 14. — С. 342.
  5. а б в г д Глінскі 2016.
  6. а б ЭнцВКЛ 2005.

Літаратура

правіць