Мікалай Мікалаевіч Дзямчук

Мікала́й Мікала́евіч Дзямчу́к (нар. 28 сакавіка 1954, в. Дзеткавічы Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці, БССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, былы Старшыня Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь (1997-2000), доктар эканамічных навук.

Мікалай Мікалаевіч Дзямчук
Старшыня Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь
14 студзеня 1997 — 31 сакавіка 2000
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Кіраўнік урада Сяргей Лінг
Уладзімір Ярмошын
Папярэднік пасада заснавана
Пераемнік Канстанцін Сумар
Старшыня Галоўнай дзяржаўнай падатковай інспекцыі пры Кабінеце Міністраў Рэспублікі Беларусь
21 кастрычніка 1994 — 14 студзеня 1997
Кіраўнік урада Міхаіл Чыгір
Папярэднік Васіль Некрашэвіч
Пераемнік пасада скасавана
Нараджэнне 28 сакавіка 1954(1954-03-28) (67 гадоў)
Адукацыя Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі им.В.В. Куйбышава
Навуковая ступень доктар эканамічных навук
Дзейнасць палітык, дыпламат, дзяржаўны дзеяч

БіяграфіяПравіць

Нарадзіўся ў 1954 годзе ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі ім.В.У. Куйбышава (1982).

Працаваў слесарам-рамонтнікам на Мінскім аўтамабільным заводзе. Пасля заканчэння інстытута працаваў у бухгалтэрыі гэтага ж завода.

У 1981-1990 — Намеснік галоўнага бухгалтара, начальнік планава-эканамічнага аддзела Мінскага станкабудаўнічага вытворчага аб'яднання імя Кастрычніцкай рэвалюцыі.

З 1990 — старшыня Ленінскага райвыканкама г.Мінска.

У 1991-1994 працаваў начальнікам Дзяржаўнай падатковай інспекцыі па Заводскім раёне г.Мінска.

21 кастрычнікa 1994 года прызначаны Старшынёй Галоўнай дзяржаўнай падатковай інспекцыі пры Кабінеце Міністраў Рэспублікі Беларусь.[1]

14 студзеня 1997 года Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь №56 прызначаны Старшынёй Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь[2].

31 сакавіка 2000 года ў адпаведнасці з Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь №158 вызвалены ад пасады Старшыні Дзяржаўнага падатковага камітэта Рэспублікі Беларусь і прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Узбекістан.[3] 18 красавіка 2008 года быў вызвалены ад пасады.[4]

15 снежня 2014 года быў прызначаны пастаянным паўнамоцным прадстаўніком Беларусі пры статутных і іншых органах СНД.

Зноскі

СпасылкіПравіць